เยว่เหยี่ยนไม่ได้เห็นเฉียวหรานอยู่ในสายตาเลย
ก็แค่สตรีเพศเมียใจร้ายไร้อำนาจคนหนึ่ง อาศัยระดับของเหล่าสามีอสูรถึงได้กลายเป็นสตรีเพศเมียระดับสูงเท่านั้น
ถ้าไม่ใช่เพราะระบบบังคับจับคู่ตั้งแต่แรก ลูก ๆ ของตระกูลหลินจะมาแต่งงานกับสตรีเพศเมียแบบนี้ได้ยังไง
แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นตั้งแต่มาที่นี่ล้วนคาดไม่ถึง
ทำไมเหล่าสามีอสูรของสตรีเพศเมียใจร้ายถึงได้ปกป้องเธอถึงขนาดนี้
หลินเซียว หลินปาน ถึงกับต่อต้านการหย่าร้างขนาดนั้น ถึงขั้นพูดจาบ้าบอจะตัดขาดจากตระกูลหลิน
แผนของเขาพังหมดแล้ว ยืนอยู่ตรงนี้ก็รู้สึกขายหน้า
เขากดเสียงต่ำตวาดหลินเซียว หลินปานว่า “กลับบ้านกับข้าเดี๋ยวนี้”
หลินเซียวพูดว่า “ท่านแม่ทัพเยว่ ยานบินของท่านเหยียบแปลงผักของเจ้านายสตรีเพศเมียจนพัง”
หลินปานพูดว่า “ต้องชดใช้”
“พวกแก!”
ไอ้โง่! ลูกทรพี!
พ่อถูกสตรีเพศเมียใจร้ายเหวี่ยงขึ้นฟ้าฟาดลงมา พวกแกยังกล้าให้ข้าชดใช้ดาวอีก!
โมโหที่มันไม่รู้จักสู้!
“ใช้! เท่า! ไหร่!”
หลินเซียวพูดว่า “สิบล้านดาว”
“อะไรนะ?”
ที่ดินพัง ๆ แค่นี้!
เยว่เหยี่ยนกดเสียงต่ำ “พวกแกรู้ไหมว่าหลังกลับไปแล้ว อะไรรอพวกแกอยู่?”
หลินเซียวพูดว่า “ไม่ว่าจะเป็นอะไร ยานบินของท่านเหยียบลานบ้านของเจ้านายสตรีเพศเมียพัง ก็ต้องชดใช้”
“ดี ดีมาก!”
เงินเดือนเยว่เหยี่ยนทุกเดือนถูกยึดทั้งหมด ดาวในบัตรนิดหน่อยนี่เป็นเงินเก็บแอบสะสมมายี่สิบกว่าปีของเขา พอโอนให้สองพี่น้องแล้ว ก็ยากจนลงยี่สิบปีในพริบตา
ทว่า หลังจากหลินเซียวรับเงินเก็บยี่สิบปีของพ่อแล้ว ก็โอนให้เฉียวหรานทันที
หลินเซียวพูดว่า “เจ้านายสตรีเพศเมีย พวกเรากลับบ้านสักหน่อย”
หลินปานพูดว่า “จัดการเรื่องให้เรียบร้อยแล้วจะกลับมาทันที”