ผีเสื้อหางติ่งตามมาติด ๆ กระพือปีกบางเบาซ่อนตัวอยู่ในอากาศ มองเย่หมิงด้วยความเคียดแค้น
เขาถูกไอศกรีมในปากของเย่หมิงยั่วน้ำลายสอมาตลอดทาง
เกือบจะน้ำลายไหลหลายครั้ง!!
เขานึกย้อนไปถึงตอนที่เคยเป็นห่วงว่าเย่หมิงจะถูกเฉียวหรานทำร้าย
คิดไม่ถึงว่าจะได้กินดีขนาดนั้น!!
เขาต่างหากที่เป็นตัวตลกที่ถูกกระทำ
โกรธชะมัด!
อีเพศเมียใจร้าย แกน่าจะเฆี่ยนมันให้ตาย!!!
เย่หมิงเตรียมใจไว้แล้วว่าจะถูกลงโทษ คุกเข่าบนขั้นบันได ก้มหน้าลงต่ำ “เจ้านายสตรีเพศเมียจะลงโทษยังไงก็ได้ครับ ผม ผมยินดีรับด้วยความเต็มใจ…”
คำพูดท้าย ๆ ของเขาเบามาก เขินอายสุด ๆ
เฉียวหรานได้ยินแล้ว แทบจะหลุดขำ
เฉียวหรานก้มลงกระซิบข้างหูของเขา “ยินดีรับด้วยความเต็มใจ? จริงเหรอ?”
เธอเห็นใบหน้าขาวผ่องและใบหูของเย่หมิงค่อย ๆ แต้มด้วยสีแดงระเรื่อ อยากแกล้งจังเลย
“คุณแปลงร่างเป็นลูกงูน้อย ให้ฉันกอดคุณ คุณช่วยทำความเย็นให้ฉัน”
นี่คือการลงโทษเหรอ?
เย่หมิงไม่เข้าใจ แต่ก็ยอมทำตาม แปลงร่างเป็นงูตัวเล็ก ๆ ขดตัวอยู่ที่เท้าของเฉียวหราน
เฉียวหรานเอามือรองรับงูตัวนี้ไว้ “ตัวเล็กขนาดนี้เลยเหรอ?”
“ผมเปลี่ยนขนาดได้ตามใจครับ เจ้านายสตรีเพศเมียต้องการให้เป็นแบบไหนก็ได้”
“แบบนี้ล่ะ น่ารักดี”
เหมือนตุ๊กตาลูกงู
เฉียวหรานเป็นคนคลั่งขนฟู ชอบลูบหุ่นหมีน้อย หูหมาป่า แมวเสือ
ตุ๊กตางูน้อยนี่เพิ่งเคยสัมผัสเป็นครั้งแรก