เฉียวหราน: "รีบไปช่วยพวกเขา!"
ไม่ต้องให้เฉียวหรานสั่ง ฉือเฟิงกับหลิงเทียนก็พากันบินวนหยอกล้อสัตว์อสูรอินทรีกิ้งก่าที่คลุ้มคลั่ง ดึงพวกมันให้ออกห่างจากหลินเซียวกับหลินปานสองพี่น้อง
เฉิงเหย่วิ่งเข้าไปแบกสองพี่น้องขึ้นบ่าแล้วมุ่งตรงไปยังศูนย์จัดการแลกเปลี่ยน
อวี้ไป๋ตามติดอยู่ข้าง ๆ ปล่อยพลังพิเศษช่วยถอนพิษให้
หลังจากอสูรอินทรีกิ้งก่ากลิ้งเกลือกอยู่นับครั้งไม่ถ้วน เปลวไฟบนตัวก็ดับลงในที่สุด
ตัวหนึ่งไล่ล่าฉือเฟิง ส่วนอีกตัวพุ่งขึ้นฟ้าไล่ตามหลิงเทียนกับเฉียวหราน
พลังพิเศษของสัตว์อสูรระดับห้าขั้นสูงนั้นทรงพลังเกินไป เพื่อไม่ให้บาดเจ็บจากการประจันหน้า ฉือเฟิงกับหลิงเทียนจึงได้แต่หนีตายสุดชีวิต
ระดับของเฉียวหรานสูงขึ้น ปรับตัวเข้ากับความเร็วในการบินของอสูรเหยี่ยวได้เกือบดี คราวนี้เธอจึงไม่เป็นลม
เมื่อเห็นสัตว์อสูรอินทรีกิ้งก่ามีแผลไฟไหม้รุนแรง เธอจึงหยิบเกลือถุงห้าสิบกิโลกรัมออกมาจากพื้นที่มิติ
เปิดปากถุงออกกว้าง ๆ เกลือในถุงปลิวตามลมราวกับสายฝนหมอกขาวยาวเป็นทางอยู่ด้านหลัง
สัตว์อสูรอินทรีกิ้งก่าพุ่งเข้ามาติดอยู่ในสายฝนหมอกเกลือนั่น
เสียงร้องแหลมอย่างเจ็บปวดดัง 'โอ๊ก ๆ' อยู่หลายครั้ง จากนั้นร่างของอสูรอินทรีกิ้งก่าที่บินอยู่กลางอากาศก็ร่วงหล่นลงมา
เสียง 'ตูม' ดังสนั่น ร่างมหึมากระแทกพื้น ดิ้นเร่าและส่งเสียงโหยหวนในพงไพรเบื้องล่าง
ดวงตาของหลิงเทียนเป็นประกายดาว: หรานหรานสุดยอด!
แม้ไม่รู้ว่าเธอทำอะไรลงไป แต่เธอก็สกัดการไล่ล่าของอสูรอินทรีกิ้งก่าได้
"หลิงเทียน ไปทางฉือเฟิง"
"ได้"
หลิงเทียนเปลี่ยนทิศทางมุ่งไปทางฉือเฟิงที่กำลังถูกอสูรอินทรีกิ้งก่าอีกตัวไล่ล่า
ครั้งนี้เฉียวหรานหยิบผงพริกแห้งออกมาหนึ่งถุง เทลงไปตรงเหนืออสูรอินทรีกิ้งก่าเลย