อาหารเช้าสิ้นสุดลง ฉือเฟิงพาเหล่าสามีอสูรปรึกษาหารือแผนการรบสำหรับวันนี้
ในห้วงจิตของเฉียวหราน จู่ ๆ เสียงของผู้ดูแลเสี่ยวชีก็ดังขึ้น:
[อสูรอินทรีกิ้งก่ากำลังจะออกจากเขตล่าสัตว์อสูรระดับสี่]
[ขอให้ผู้ดำเนินการรีบทำภารกิจล่าสัตว์อสูรอินทรีกิ้งก่าให้เสร็จ]
[รางวัลภารกิจ: หญ้าล่องลอย]
เฉียวหราน: ???
อสูรอินทรีกิ้งก่าเป็นสัตว์อสูรระดับห้าขั้นสูง ตอนที่ต่อสู้ครั้งก่อน แค่เอาชีวิตรอดก็เหนื่อยแทบตายแล้ว
ตอนนี้ในกลุ่มยังไม่มีสามีอสูรที่สูงกว่าระดับห้าไปจัดการอสูรอินทรีกิ้งก่าได้
เธอถาม:[ถ้าทำภารกิจไม่สำเร็จล่ะ]
เสี่ยวชี:[คุณจะพลาดโอกาสได้หญ้าล่องลอย]
เฉียวหราน:[หญ้าล่องลอยมีประโยชน์อะไร]
เสี่ยวชี:[เมื่อถึงเนื้อเรื่อง จะแจ้งให้ผู้ดำเนินการทราบ]
เฉียวหราน: …
เธอมองไปที่เหล่าสามีอสูร
สามีอสูรทั้งหกยืนล้อมวงกำลังหารือแผนล่าสัตว์อสูร
พวกเขาล้วนสวมชุดรบที่พอดีกับร่างกาย ไหล่กว้าง เอวสอบ ขายาว ทุกการเคลื่อนไหว เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่อัดแน่นไปด้วยพละกำลังอันดุดันและเต็มเปี่ยมด้วยชีวิตชีวา
ชวนให้มองแล้วสบายตา!
เฉียวหรานอารมณ์ดีเป็นอย่างยิ่ง
“วันนี้เราไปล่าสัตว์อสูรอินทรีกิ้งก่าด้วยกันไหม”
ทันทีที่เฉียวหรานถาม เหล่าสามีอสูรต่างก็หันมามองเธอ
ฉือเฟิงเดินเข้ามาหาเธอ หลุบตาถามกลับ: “เธอต้องการแก่นแก้วระดับห้าขั้นสูงของสัตว์อสูรอินทรีกิ้งก่ารึเปล่า”
เฉียวหราน: “ก็อยากได้น่ะสิ”
ฉือเฟิง: “ฉันลองไปจัดการมันดูได้ แต่ฉันต้องมีคนช่วย”
เขาหันกลับไปถาม: “พวกนายใครอยากไปกับฉันบ้าง”
“พวกเราไป”
หลินเซียวกับหลินปานเมื่อหลายวันก่อนถูกสัตว์อสูรอินทรีกิ้งก่าขังไว้ในรังเก่า เกือบเอาชีวิตไม่รอด