หลินเฟิงตอบกลับทันที
[ห้ามรับคำท้าเด็ดขาด!!]
[ระดับเจ็ดสู้กับระดับหก ฉันยังอยากรักษาหน้าอยู่!]
ลูกชายไม่เคยตอบข้อความเขารวดเร็วขนาดนี้มาก่อน
สามีอสูรจิ้งจอกเห็นแล้วก็ส่ายหัว หมับๆ เฮ้อ ลูกชายของเขาช่างถ่อมตัวเกินไปจริงๆ
แต่ว่า!! ใครก็ได้รีบออกไปจัดการเจ้าฝาแฝดนั่นให้ร้องไห้กลับไปที!!
หลินจวิ้นแปลงร่างเป็นมนุษย์ เขายังคงมีท่าทางสุภาพเรียบร้อยดุจบัณฑิตผู้คงแก่เรียน เดินมาหยุดตรงหน้าหลินชิงเสี่ยวแล้วพูดว่า "ท่านแม่ ข้าพ่ายแพ้แล้ว ทำให้ท่านผิดหวัง"
หลินชิงเสี่ยว: "จงใจแพ้ให้หลินเซียว? ในฐานะพี่ชายขั้นสูง ไม่อยากแย่งชิงกับน้อง?"
เหล่าคนอสูรตระกูลหลินต่างก็ยืดคอ เงี่ยหูฟัง
อยากฟังให้หลินจวิ้นตอบว่า: ใช่
หลินจวิ้น: "ไม่ใช่ เป็นเพราะความสามารถของข้าสู้หลินเซียวไม่ได้ พลังพิเศษ ความเร็ว พลังโจมตีของเขาอยู่เหนือกว่าข้าจริงๆ"
หลินชิงเสี่ยว: "ยอมรับความพ่ายแพ้ได้ก็ดี เจ้าไปพักเถอะ"
"ครับท่านแม่"
เฉียวหรานออกความเห็น: "ถึงเขาจะมีพิษ แต่ก็เป็นสุภาพบุรุษที่มีพิษนะ"
ฉือเฟิง: "ไม่ว่าจะใช่สุภาพบุรุษจริงหรือไม่ ก็อดได้เงินค่าขนมไปหนึ่งปีเหมือนกัน"
อวี้ไป๋: "ต่อไปนี้เจอหน้าหลินเซียวกับหลินปาน ก็ต้องหางจุกก้นเดินซะแล้ว"
เฉิงเหย่: "ระดับพลังพิเศษของคนอสูรตระกูลหลินนี่ดูมีน้ำเยอะนะ เหมือนไอ้แก่เย่เย่านั่นแหละ ระดับสูงนี่สูบแก่นแก้วขึ้นมาทั้งนั้น"
หลินเซียว: "ข้าก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าพวกเขาจะอ่อนแอขนาดนั้น น่าอายจริง!"
เฉียวหราน: "อ่าาา อย่าพูดแบบนั้นเลย พวกเขาก็แค่ไม่เก่งเท่าหลินเซียวกับหลินปาน พูดถึงพี่น้องตัวเองแบบนี้ไม่ดีนะ"
พวกคนอสูรตระกูลหลินที่ได้ยินเข้า ต่างก็โกรธจนกัดฟันกรอดๆ