เฉียวหรานหยิบอาหารจากพื้นที่มิติพลางเอ่ยถามหลินเซียวกับหลินปานไปด้วย “กินอาหารแบบไหนถึงจะเพิ่มพลังพิเศษได้เร็วที่สุด”
ทั้งคู่ครุ่นคิด “ก่อนหน้านี้เจ้านายสตรีเพศเมียเคยเอาปาท่องโก๋ แพนเค้กทอด แล้วก็ไก่ทอด เฟรนช์ฟรายส์ออกมา โอ๊ะ แล้วก็โจ๊กหวานก็ได้เหมือนกัน”
เฉียวหรานฟังแล้วอดหัวเราะไม่ได้
พวกคนอสูรไม่ได้ขาดโปรตีน แต่ขาดอาหารจำพวกคาร์โบไฮเดรต!
ระเบิดคาร์โบไฮเดรตแคลอรีสูง บวกกับอาหารขยะ เท่ากับเพิ่มพลังพิเศษได้อย่างรวดเร็ว
เธอจึงหยิบเจียนปิ่งกั่วจื่อไข่สองชิ้นออกมา ข้างในห่อด้วยปาท่องโก๋ ใบหม่อนทอด ไก่ทอด และอื่น ๆ แซมด้วยผักกาดหอมเขียวสดสองใบ
หลินเซียวกับหลินปานถือเจียนปิ่งกั่วจื่อด้วยสองมือ งับไปสองคำก็ยัดเข้ากระเพาะหมด
ฉือเฟิง อวี้ไป๋ และเฉิงเหย่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ น้ำลายแทบไหล
เฉียวหรานบอก “กลับบ้านจะให้พวกคุณกินนะ”
เหล่าคนอสูรตระกูลหลินเห็นสองพี่น้องกินไม่หยุดปากตลอดการแข่งขัน อิจฉาจนน้ำตาไหลเป็นทางจากมุมปาก
“พวกเขากินอะไรกันน่ะ”
“กลิ่นหอมจังเลย”
“สตรีเพศเมียใจร้ายเป็นคนเอาออกจากพื้นที่มิติ”
“นางก็ใจดีเหมือนกันนะเนี่ย ยังเตรียมอาหารให้สามีอสูรในพื้นที่มิติอีก”
…
หลินชิงเสี่ยวแกะเปลือกน้อยหน่าส้มของเฉียวหราน
เยว่เหยี่ยนคิดว่านางอยากกินจึงรีบรับมา “เจ้านายสตรีเพศเมีย ผมจะปอกให้”
เขายืนอยู่ข้างเก้าอี้ของหลินชิงเสี่ยว แม้แต่ก้มตัวก็ยังสูงกว่าหลินชิงเสี่ยวมาก จึงตัดสินใจคุกเข่าลงข้างเก้าอี้เพื่อปอกน้อยหน่าส้ม เขาตั้งใจมาก ปอกเยื่อขาวบนกลีบส้มออกจนหมดจด