อี้จิ่นมองด้วยดวงตาสวยใสเปี่ยมเสน่หา กล่าวด้วยน้ำเสียงสุขุมใจกว้างว่า "หลินปานกับหลินเซิ่งประลองกันยังยืนหยัดได้ถึงหนึ่งนาที นับว่าเก่งกาจมากแล้ว ขอแสดงความยินดีกับเจ้านายสตรีเพศเมีย ตระกูลหลินได้แม่ทัพฝีมือดีเพิ่มอีกสองคน"
"การแพ้ชนะในศึกนี้ไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว พวกเจ้าล้วนเป็นลูก ๆ ของตระกูลหลิน ต่างก็ยอดเยี่ยม ข้าอยากให้คะแนนเสมอกัน"
"อืม แต่ถึงอย่างไร หลินปานแม้จะเก่งกาจ แต่ระดับพลังพิเศษของหลินเซิ่งก็สูงกว่า โอย ข้าลำบากใจจริง ๆ แต่คะแนนเสียงนี้ต้องให้หลินเซิ่ง..."
เขายังพูดไม่ทันจบ
เฉียวหรานพูดว่า "เจ้าแม่สุนัขจิ้งจอกนี่เสแสร้งเก่งจังเลยนะ!"
ฉือเฟิงว่า "ดวงตาคู่นั้นดูแวบเดียวก็รู้ว่าไม่รักษาพรหมจรรย์สามี เป็นคนอสูรที่จะนอกใจแน่"
อวี้ไป๋ว่า "พูดจาไพเราะเสียเหลือเกิน หวังว่าคุณหนูตระกูลหลินจะไม่โดนมันหลอกนะ"
เฉิงเหย่เอ่ยว่า "เขานั่งอยู่ข้าง ๆ เจ้านายของตระกูลหลิน ดูท่าทางจะเป็นที่โปรดปรานไม่น้อย"
เฉียวหรานว่า "เฮ้อ คุณหนูตระกูลขุนศึก จะไปเชื่อคำหวานของพวกจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ได้อย่างไร"
หลินชิงเสี่ยว: ......
บรรดาคนอสูรตระกูลหลิน: ......
สตรีเพศเมียใจร้าย เราได้ยินกันหมดแล้วนะ!!!
"พวกเจ้านี่ช่างน่ารังเกียจนัก พูดจาเหลวไหลไร้สาระต่อหน้าคนตระกูลหลิน"
อี้จิ่นสวมบทบาทเป็นผู้ถูกกระทำ ท่าทางน้อยใจและโกรธเคือง "เจ้านายสตรีเพศเมีย พวกเขาไร้มารยาทยิ่งนัก ไม่แปลกใจเลยที่ท่านคัดค้านงานแต่งของหลินเซียวกับหลินปาน ท่านช่างเฉลียวฉลาดยิ่งนัก"
หลินชิงเสี่ยวขี้เกียจจะสนใจเรื่องพวกนี้ จึงถามขึ้นว่า "ยืนยันจะลงคะแนนให้หลินเซิ่ง?"