เย่หลานซานขมวดคิ้วครางต่ำ สีหน้าเจ็บปวด
เธอล้มลงอย่างแรง กระแทกศีรษะและข้อเท้าบาดเจ็บ
เท้าซ้ายที่ใส่รองเท้าส้นสูงราคาแพงหรูหราบิดเข้าด้านใน ปวดจนขยับไม่ได้
มู่เหยี่ยนคุกเข่าลงข้างเท้าเธอ ยกน้ำแข็งลอยขึ้นเหนือข้อเท้าเธอ พูดเสียงเบาว่า "ขอโทษครับ ผม... ผมยินดีรับการลงโทษ..."
สามีอสูรจะทำร้ายสตรีเพศเมียในทุกกรณีไม่ได้ โดยเฉพาะเจ้านายสตรีเพศเมียของตัวเอง
นี่คือกฎเหล็กที่ฝังอยู่ในสายเลือดและยีนของคนอสูร
จักรวรรดิสัตว์อสูรปกป้องสตรีเพศเมียอย่างสุดขีด และลงโทษคนอสูรที่ทำร้ายสตรีเพศเมียอย่างรุนแรงมากเช่นกัน
มู่เหยี่ยนเตรียมใจทำตามแผนร้ายที่สุด "ผมจะติดต่อสมาคมคุ้มครองสตรีเพศเมียด้วยตัวเอง ไปขึ้นศาลจักรวรรดิเพื่อรับการพิจารณาคดี"
"อย่า..."
เย่หลานซานพักสักพัก แล้วหันมาปลอบเขาแทน "มู่เหยี่ยน คุณอย่าตกใจ มันไม่เกี่ยวกับคุณเลย เป็นความผิดฉันเอง"
เธอฉวยโอกาสกอดมู่เหยี่ยน ปล่อยพลังจิต "แบบนี้ก็ช่วยปลอบคุณได้เหมือนกันนะ อย่าถอยหนี เชื่อฟังนะ"
แสงสีเงินเปล่งออกมาจากปลายนิ้วของเธอ ทรงพลังโอบล้อมรอบตัวมู่เหยี่ยน
มู่เหยี่ยนตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าผลักเธอแรงๆ พูดอธิบายว่า "คุณเข้าใจผิดแล้วครับ ผมไม่ได้เข้าช่วงติดสัด พวกนั้นเป็นแค่การเตรียมพร้อม..."
เขาคิดว่าเย่หลานซานรังเกียจเขาแล้ว และจะไม่มาหาเขาอีก
มู่เหยี่ยนเสียงสั่นเบา "คุณบาดเจ็บนะครับ ผมต้องพาคุณกลับบ้าน ให้สามีอสูรสายฟื้นฟูที่บ้านรักษาคุณ"
เย่หลานซานไม่ตอบ พลังจิตของเขายิ่งรุนแรง กระแทกประสาท กระตุ้นร่างกายที่ไม่ได้รับการปลอบประโลมจากเจ้านายสตรีเพศเมียมานาน และยังปลอบประสาทที่ตึงเครียดกับหัวใจที่แตกสลายด้วย