เย่หลานซานก้าวเท้าเร็ว ๆ ไปที่ห้องครัว เปิดตู้เย็นพลังพิเศษ แต่กลับเห็นว่าในนั้นเต็มไปด้วยไอศกรีม
“ทั้งหมดนี่เฉียวหรานให้คุณมาหรือเปล่า”
“ใช่ครับ...”
เหอะ!
เย่หลานซานมีสีหน้าภาคภูมิใจ
นี่มันน่าอวดเสียยิ่งกว่าผักกำหนึ่งที่หลินชิงเสี่ยวได้มาตั้งเยอะ!!
“เธอยังมีอาหารอย่างอื่นที่ให้คุณอีกไหม”
มู่เหยี่ยนไม่รู้ว่าเธอจะทำอะไร ก็เอาอาหารทั้งหมดที่เฉียวหรานให้เขาออกมาตามสัญชาตญาณ
ขนมเค้กต่าง ๆ ขนมขบเคี้ยว ขนมปัง ชาและเครื่องดื่ม ฯลฯ ล้วนมาเป็นลัง ๆ ดูอุดมสมบูรณ์มาก
เย่หลานซานถือกำไลสมองแสงดาว ถ่ายรูปอาหารพวกนี้อย่างรวดเร็ว พอถ่ายเสร็จก็โพสต์ลงโมเมนต์ทันที
ข้อความประกอบภาพ:
[ก็แค่ของที่ใคร ๆ ก็มี]
คนอื่นอาจจะดูไม่เข้าใจ แต่หลินชิงเสี่ยวที่เป็นศัตรูคู่อาฆาตต้องดูออกแน่
เธอยังจะแขวะหลินชิงเสี่ยวอีกประโยค:
[บางคนก็สมควรแล้วที่ไม่มีลูกสาว]
ในที่สุดมู่เหยี่ยนก็เข้าใจแล้วว่าเธอกำลังทำอะไร
ชั่วขณะหนึ่งกลับรู้สึกขำ
ใครจะไปคิดว่าเย่หลานซานที่อยู่เหนือผู้คน หยิ่งผยอง ก็มีมุมที่เอาแต่ใจและใช้อารมณ์
จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่า ทำไมเมื่อก่อนถึงขอเย่หลานซานแต่งงาน
ในเขตล่าปีศาจระดับหก เขาเห็นเย่หลานซานใช้พลังของคนเพียงคนเดียว แยกแยะสลายตัวพลังพิเศษของฝูงปีศาจขั้นสูงระดับหกที่กำลังจะเข้าโจมตีเธอออกมาทั้งหมด
แถมยังประกอบมันเข้ากับอาวุธพลังพิเศษของเธอ แล้วโจมตีปีศาจตายในพริบเดียว
ครั้งนั้น เขาก็ถูกดึงดูดจนถอนตัวไม่ขึ้น
แล้วชีวิตหลังแต่งงานที่มืดมนไร้แสงสว่างในตระกูลเย่ตลอดหลายปีมานี้ จะว่าไม่มีโทษของเขาเองเลยก็ไม่ได้