"นี่คุณ!"
อวิ๋นลู่เห็นท่าทีร้อนรนที่เหยี่ยวพเนจรอยากจะสลัดหลุดความสัมพันธ์กับนาง ถึงกับโกรธจนหน้าแดงแล้วก็ซีด
นางเป็นถึงคุณหนูใหญ่ ตัวตนสูงศักดิ์ พรสวรรค์เป็นเลิศ ไม่ว่าคนอสูรคนไหนเห็นนาง ล้วนหลงใหลคล้อยตามนางทั้งสิ้น
ไอ้เหยี่ยวพเนจรระดับต่ำช่างเป็นพวกไม่รู้ว่าอะไรดีอะไรชั่วเสียจริง
ฟ่านอวี่เห็นอวิ๋นลู่เสียเปรียบก็เงยหน้ามองไปทางหลิงเทียนด้วยสายตาเย็นชา แล้วใช้พลังพิเศษกดดัน
สีหน้าของหลิงเทียนพลันซีดขาวไร้ชีวิตชีวาในชั่วพริบตา แทบจะหายใจไม่ออก
ภายใต้การกดดันจากพลังพิเศษอันแข็งแกร่งของคนอสูรระดับเจ็ด เขาไม่มีแม้แต่ทางที่จะต่อต้านได้เลยสักนิด
เฉียวหรานถาม "หลิงเทียนเป็นอะไรไป?"
ในแววตาของอวิ๋นลู่จึงแวบผ่านความสะใจและเหี้ยมโหด
พวกสตรีเพศเมียระดับต่ำและคนอสูรพวกนั้น แม้แต่จะมีสิทธิ์พูดกับนางก็ยังไม่มี
ยังกล้าทำให้นางขายหน้าอีก ไปตายเสียในเขตล่าสัตว์อสูรนั่นเสียเถอะ
ฉือเฟิงดึงหลิงเทียนไปไว้ข้างหลังทันที
หลินเซียวกับหลินปานก้าวขึ้นไปใช้ร่างกายบังหลิงเทียนไว้ ต้านทานการโจมตีของฟ่านอวี่
ฉือเฟิงถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
"ฟ่านอวี่ ที่นี่คือเขตล่าสัตว์อสูรระดับสี่ สองท่านลดตัวลงมาที่นี่ก็เพื่อจะกดขี่พวกเราคนอสูรระดับต่ำอย่างนั้นหรือ? ไม่กลัวเรื่องมันแดงออกไปว่าพวกท่านอาศัยอำนาจรังแกผู้อื่นหรือไง?"
ฟ่านอวี่หน้าถมึงลง
พลังพิเศษที่เขาใช้กดดันหลิงเทียน กลับถูกคนอสูรระดับห้าถึงสามคนสกัดบังไว้
"พวกเราทำตามคำสั่งมาสืบสวนสาเหตุการตายของอสูรอินทรีกิ้งก่า หากพวกเจ้ายังรบกวนไร้เหตุผลอีกก็เท่ากับขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่"
หลินเซียวว่า "พวกคุณเข้ามาหาเรื่องก่อนแท้ ๆ แล้วยังจะมาใส่ร้ายพวกเราว่ารบกวนไร้เหตุผลอีก"
หลินปานว่า "ไอ้อสูรอินทรีกิ้งก่านั่น พวกเราเป็นคนล่าเอง"
ฟ่านอวี่พูดว่า
"พวกเจ้าล่าอสูรอินทรีกิ้งก่า?"
"พวกเจ้ามีสิทธิ์อะไรถึงไปล่าอสูรอินทรีกิ้งก่าได้?"
น้ำเสียงยโสโอหังดูถูกดูแคลนนั้น ไม่เชื่อคำพูดของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย