เฉียวหรานเอ่ยอย่างจนใจว่า "ก่อนที่คำสั่งของราชินีจะลงมา พวกเรายิ่งทำให้ความขัดแย้งระหว่างสองเผ่ารุนแรงขึ้นไม่ได้อีกแล้ว รีบหนีไปเลยดีไหม หลีกเลี่ยงไม่สู้กับพวกเขา"
หลินเซียวพูดว่า "ดูจากการวางกำลังของพวกเขาแล้ว เกรงว่าคงไม่ให้พวกเราหนีไปง่าย ๆ"
หลินปานเสริมว่า "ก็คงไม่ยอมมาเจรจากับพวกเราดี ๆ เหมือนกัน"
"ลองดูก่อนแล้วกัน"
เฉียวหรานยกถ้วยน้ำขึ้น ให้ฝูงปีศาจหลีสุ่ยที่อยู่นอกหน้าต่างเห็นปลาตัวน้อยนั้น "พวกเจ้าอย่าได้บุ่มบ่าม ราชาของพวกเจ้ายังอยู่ในกำมือข้า!"
เย่หมิงกล่าวว่า "นายหญิง นี่ไม่ใช่การเจรจาแล้ว ท่านกำลังบังคับพวกเขาอยู่..."
ไม่ผิดไปจากที่คาด ฝูงปีศาจหลีสุ่ยยิ่งโกรธเกรี้ยวขึ้นไปอีก ระดมปลดปล่อยพลังพิเศษระดับแปดขั้นสูงโจมตียานรบพร้อมกัน
เฉียวหรานคิดว่า ...ฉันไม่ได้ตั้งใจจะขู่บังคับพวกเขาสักหน่อย
เธอตะโกนขึ้นอีกครั้งว่า "พวกเจ้าคืนสามีอสูรของข้ามา แล้วปล่อยพวกเราไป ข้าจะคืนราชาของพวกเจ้าให้"
กล้าดีมาเสนอเงื่อนไขกับพวกเขาอีก?
ฝูงปีศาจหลีสุ่ยชูหอกสั้นพลังพิเศษระดับแปดขึ้น แล้วพุ่งเข้าใส่ยานรบระดับแปด
ยานรบถูกโจมตี สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เฉียวหรานยืนไม่อยู่ เย่หมิงรีบคว้าตัวเธอมากอดไว้ในอ้อมแขน
หลินเซียวพูดว่า "พวกมันดูเหมือนจะโกรธมากขึ้นนะ บอกว่าเราเอาตัวราชาของพวกเขาไปเป็นตัวประกัน"
หลินปานพูดว่า "ยังบอกอีกว่าจะสู้กับเราให้ตายกันไปข้าง"
เฉียวหรานเอ่ยว่า "ฉันเอาตัวเขามาเป็นตัวประกันตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วจะให้มาเจรจาดี ๆ กันไหมเนี่ย"
เย่หมิงพูดว่า "นายหญิง หรือจะคืนราชาปีศาจหลีสุ่ยให้พวกเขาไปก่อน"
เฉียวหรานว่า "คืนให้ไปก่อน? แล้วพวกเขาจะไม่คืนหลิงเทียนให้ฉันน่ะสิ"
หลินเซียว หลินปาน และเย่หมิง พากันคิดว่า ...
ท่านก็เอาราชาปีศาจหลีสุ่ยมาเป็นตัวประกันนั่นแหละ!