เฉียวหรานปลอบเขา “โอ๋ อย่าโกรธไปเลยน่า ตัวนายยังบาดเจ็บอยู่นะ”
“วันนั้น สามีอสูรของฉันคิดว่ามีปีศาจปรากฏตัว เลยพลาดปล่อยสายฟ้าลงมา จริง ๆ ก็เป็นความผิดของเขา ฉันจะให้เขามาขอโทษพวกนายแน่นอน”
“ฉันทำร้ายนายเพื่อช่วยสามีอสูรของฉัน ก็เป็นความผิดของฉันด้วย! เรื่องนี้ ฉันจะชดเชยให้นายแน่นอน!”
“นายอยากได้ค่าชดเชยอะไร บอกเงื่อนไขมาเถอะ ทุกอย่างพูดคุยกันได้”
ปลาน้อยหันกลับมา ดวงตาคู่นั้นจ้องมองเธอด้วยความขุ่นเคืองเหมือนมองผู้หญิงเลว
จากนั้นก็หันหน้ากลับด้วยความน้อยใจและโกรธ หางสีน้ำเงินน้ำแข็งฟาดไปมา
เฉียวหรานจนปัญญา มันยากจะปลอบจริง ๆ
ทันใดนั้น
[ติ๊ง--]
[ฟีนิกซ์ชำระวิญญาณคืบหน้า 65%!]
เฉียวหรานดีใจ รีบเปลี่ยนความสนใจจากปลาน้อยมาที่ลูกแก้วทองคำใต้ฝ่าเท้า
เธออุ้มลูกแก้วทองคำขึ้นมา ถามอย่างประหลาดใจ “เจ้าไข่น้อย ทำไมเจ้าถึงคืบหน้าขึ้นมาได้ เป็นเพราะเพิ่งสู้กับปีศาจหลีสุ่ยรึเปล่า”
ลูกแก้วทองคำอบอุ่น เปล่งประกายพลังพิเศษสีทอง
ครั้งก่อนที่คืบหน้าแบบกะทันหันก็เป็นหลังจากต่อสู้กับอสูรเฮ สู้กับปีศาจหลีสุ่ยในครั้งนี้
เธอพบว่ายิ่งต่อสู้รุนแรงมากเท่าไหร่ พลังพิเศษก็ยิ่งเพิ่มเร็วขึ้นเท่านั้น
“เจ้าไข่น้อย ต่อไปให้ฉันพาเจ้าไปล่าปีศาจดีมั้ย”
แสงของไข่มุกห้าสียิ่งอ่อนโยนขึ้น เหมือนจะเห็นด้วยกับข้อเสนอของเธอ
“ดี ก่อนไปล่าปีศาจก็กินให้อิ่มก่อน”
เฉียวหรานว่า จากนั้นก็หยิบซาลาเปา ข้าวปั้น พายหมูหยอง เนื้อกระป๋อง ไส้กรอกหมูออกมาจากพื้นที่มิติ... ป้อนให้ลูกแก้วทองคำ