เย่หมิงส่งข้อมูลด้วยพลังพิเศษให้หลินเซียวและหลินปานทันที
เสือคู่เปลวเพลิงตอนนี้บาดเจ็บทั่วร่าง แต่กลับเหมือนไม่รู้จักความเจ็บปวด พวกมันตื่นเต้นอย่างเหลือล้นสู้กับเหล่าปีศาจหลีสุ่ยที่เหนือกว่าถึงสามขั้น
เพื่อหลบหลีกการโจมตีถึงชีวิตของปีศาจหลีสุ่ย พวกมันจำต้องใช้ความเร็ว พละกำลัง และปฏิกิริยาตอบสนองที่เกินขีดจำกัดของตัวเอง
ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อโจมตีปีศาจหลีสุ่ยให้ได้ผล การลงมือแต่ละครั้งของพวกมันล้วนทุ่มเทพลังพิเศษทั้งหมดที่มี
พละกำลัง ความเร็ว และพลังพิเศษของพวกมัน กำลังทะลวงผ่านระดับขั้นของตัวเอง
แม้แต่ถูกฉมวกของปีศาจหลีสุ่ยแทง เลือดกระเซ็นใส่หน้า แค่เลียก็ทำให้ไฟสู้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง
จนกระทั่งได้ยินคำพูดของเฉียวหรานที่ส่งมา
พวกมันก็ยังไม่หยุด กลับหัวเราะอย่างองอาจ "ราชาของพวกแก สั่งให้พวกแกหยุดมือ"
ปีศาจหลีสุ่ย "พวกแกนั่นแหละหยุดก่อน!"
เสือคู่เปลวเพลิง "หยุดไม่ลงหรอกนะ ฮ่า ๆ ๆ ..."
"งั้นก็จะอัดให้ลุกไม่ขึ้น"
เดิมทีปีศาจหลีสุ่ยเพียงต้องการชิงราชาของพวกมันกลับคืนมา ไม่ได้คิดจะสู้ตายกับคนอสูร พอเห็นว่าพวกมันสู้ไม่คิดชีวิต ก็เลยไม่เกรงใจอีก
ปีศาจหลีสุ่ยสองตัวยกฉมวกพลังพิเศษขั้นสูงระดับแปด พุ่งเข้าใส่เสือคู่เปลวเพลิงด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองไม่เห็น ครึ่งของฉมวกแทงทะลวงร่างเสือคู่
พลังพิเศษระเบิดขึ้นในร่าง เสือคู่บาดเจ็บถึงอวัยวะภายในและประสาทโดยตรง
เสือคู่เปลวเพลิงคำรามเสียงดังก้อง ก่อนร่วงหล่นจากอากาศ กระแทกพื้นอย่างแรง
ร่างที่บาดเจ็บสาหัสไม่อาจรักษาร่างอสูรไว้ได้ ตอนถึงพื้นกลายเป็นชายหนุ่มรูปงามสองคนที่เต็มไปด้วยร่องรอยการต่อสู้
