ตอนที่เย่หมิงกับฟ่านอวี่ไปตรวจสอบการรวมตัวของปีศาจ เฉียวหรานกอดหมีน้อย ซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของหมาป่าน้อย พักผ่อนอยู่ข้างกายอวี้ไป๋
พวกเขาได้รับการปลอบประโลมพลังจิตจากเจ้านายสตรีเพศเมีย ค่อย ๆ หลับลึกและเข้าสู่สภาวะฟื้นฟูตนเอง
จนกระทั่งฟ้าสว่าง
ตอนที่เฉียวหรานตื่นขึ้น พวกเขายังไม่ตื่น แต่สีหน้าดีขึ้นมาก
ทันใดนั้น ด้านนอกก็มีเสียงดังขึ้น
เฉียวหรานลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ เดินออกไปนอกห้องพักแล้วถามว่า “เกิดอะไรขึ้น”
ทหารอสูรหน่วยทหารรักษาการณ์รายงาน “ท่านหญิงเฉียวหราน ท่านอวี้เฟยสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์อยู่ด้านนอก ต้องการพบท่านขอรับ”
อวี้เฟย?
ทำไมนางถึงมาอยู่ในเขตล่าสัตว์อสูรระดับเจ็ดด้วย?
เฉียวหรานสัมผัสจิตไปด้านนอก เห็นอวี้เฟยที่ถูกคุ้มกันโดยคนอสูรหลายคน
แม้จะอยู่ในเขตล่าสัตว์อสูร แต่นางยังสวมเสื้อผ้าสง่างามสูงส่ง รักษาท่าทางของสตรีเพศเมียชนชั้นสูงไว้
อวี้เฟยก็เห็นเฉียวหรานในชุดต่อสู้เช่นกัน ยิ้มอย่างงดงามให้นาง
เฉียวหรานจึงเดินออกมา กล่าวอย่างสุภาพว่า “ท่านอวี้เฟยสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์ ท่านมีธุระอะไรกับฉันหรือ”
สีหน้าอวี้เฟยเป็นกังวล “ฉันได้ยินว่าอวี้ไป๋ก็ได้รับบาดเจ็บด้วย ก็เลยมาดู ขอถามหน่อยว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง”
คนที่ใช้เวลาสิบแปดปีคิดจะฆ่าอวี้ไป๋คนนี้
เหตุใดจู่ ๆ ถึงมาเป็นห่วงอวี้ไป๋ขึ้นมาได้?
เฉียวหรานมอง ‘ความกังวล’ ของนาง เรียบ ๆ ว่า “เขากำลังพักผ่อนอยู่ หลับสนิทมาก”
อวี้เฟยรีบถาม “เขาบาดเจ็บหนักหรือไม่”
เฉียวหราน “พอไหว แค่ไม่มีอันตรายถึงชีวิตแล้ว”
สีหน้าอวี้เฟยชะงักไปครู่หนึ่ง “……ถ้างั้น ก็ดีแล้วละ ฉันก็วางใจแล้ว”
อวี้ไป๋ไม่ใช่ระดับเจ็ดขั้นต้นหรือไง?
ถูกปีศาจงูคุนระดับเจ็ดขั้นสูงล้อมกรอบไว้หนึ่งวันหนึ่งคืน กลับยังไม่ตายอีก?
ทำไมเขาถึงตายยากเช่นนี้!
เขาเป็นสัตว์ประหลาดอะไรกันแน่!!
อวี้เฟยพยายามไม่ให้อารมณ์ของตนหลุดออกมา มองไปที่เฉียวหราน
เฉียวหรานแม้จะสวมชุดต่อสู้ แต่เมื่อเทียบกับคนอสูรแล้ว ยังคงเป็นสตรีเพศเมียที่รูปร่างบอบบาง