เฉียวหรานตกตะลึง "อวี้ไป๋ เกิดอะไรขึ้น? พวกเขาไปไหนกันหมด?"
อวี้ไป๋มองมือทั้งสองของตัวเองที่เปล่งแสงพลังพิเศษ แล้วพูดว่า "หรานหราน นี่คือพลังพิเศษใหม่ที่ฉันปลุกขึ้นมา--สะท้อนกลับ"
"ไม่ว่าปีศาจหรือคนอสูรจะโจมตีฉันด้วยพลังแค่ไหน มันก็จะสะท้อนกลับไปหาพวกเขาเองทั้งหมด"
เฉียวหราน "โอ้โห! พลังพิเศษใหม่ของเธอนี่สุดยอดเกินไปแล้วนะ"
ไร้เทียมทานชัด ๆ!
จากนี้ไป ไม่มีใครสามารถทำร้ายอวี้ไป๋ด้วยพลังพิเศษได้อีกแล้ว
อวี้ไป๋ "ทำได้แค่นี้ ถึงจะปกป้องเธอได้ดีขึ้น"
เฉียวหรานกอดเขาอย่างดีใจ
ด้านข้าง
นัยน์ตาของอวี้เฟยใสกระจ่าง มองหาสามีอสูรของตัวเองอย่างงุนงงไปทั่ว
สุดท้ายก็มองไปที่เฉียวหรานกับอวี้ไป๋ที่กอดกันด้วยความยินดี
"พวกแกทำอะไรกับสามีอสูรของฉัน? พวกเขาไปไหนกัน?"
เฉียวหรานโผล่หัวออกมาจากอ้อมกอดของอวี้ไป๋
"เธอมองไม่ออกเหรอ? สามีอสูรของเธอถูกพลังพิเศษของตัวเองสะท้อนกลับ ระเบิดขึ้นฟ้า ไม่รู้ว่ากระเด็นไปตกที่ไหนแล้ว"
อวี้ไป๋กวาดตามองอย่างเย็นชา "ถ้าเธอยังไม่รีบไปตามหาพวกเขา พวกเขาอาจจะถูกปีศาจกินเข้าไปแล้วก็ได้"
ใบหน้าอวี้เฟยซีดเผือด "พวกแก พวกแกนี่รังแกกันเกินไปแล้ว!"
อวี้ไป๋ไม่ใช่บาดเจ็บสาหัสหรอกเหรอ?
ทำไมเขาถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้!!
อวี้ไป๋ "ฟังให้ดี พวกเขาถูกพลังพิเศษของตัวเองสะท้อนกลับเข้าใส่"
เขาเตือนอีกครั้ง "ภายในหนึ่งสัปดาห์ ย้ายออกจากตระกูลอวี้ให้ฉัน ไม่อย่างนั้น ฉันจะพาหน่วยทหารรักษาการณ์มาโยนพวกแกออกไป"
พูดจบ เขาก็จับมือเฉียวหราน "หรานหราน เราเข้าไปข้างในกัน"
ในสายตาของอวี้เฟยเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมอย่างที่สุด มองแผ่นหลังที่เดินจากไปของพวกเขา
ทำไมอวี้ไป๋ถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้?!
ทำไมถึงฆ่าได้ยากนัก!!
ดูท่า คงต้องเล่นงานเจ้านายสตรีเพศเมียของเขา เฉียวหราน ให้ตายเสียแล้ว
ในห้อง
ฉือเฟิงกับเฉิงเหย่ได้ยินเสียงเคลื่อนไหว จึงลืมตา แล้วย้ายมาอยู่ข้างกายเฉียวหรานในพริบตา