“เอ่อ……”
“ผมกับเฉินโจวได้ยินว่าคุณซื้อของกลับมาเยอะ เลยแวะมาดูว่ามีอะไรให้ช่วยไหม”
“ก็คนกันเองทั้งนั้น ไม่ต้องเกรงใจหรอก”
ซู่เซี่ยงหนานเห็นบรรยากาศแปลก ๆ ระหว่างฟู่หลินชวนกับกู้เฉินโจว สีหน้าจึงดูอึดอัดขึ้นมาเล็กน้อย
เขารู้อยู่แล้วว่าซู่ลิ่งอู๋กับซู่ลิ่งถังไม่ค่อยลงรอยกัน เขาแค่ถามตามมารยาทเท่านั้น เดิมคิดว่ากู้เฉินโจวคงไม่มา ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะมาด้วยกันกับเขา
เขาก็พูดไม่ออกเหมือนกันว่าจะบอกว่า “นายอย่าไปเลยดีกว่า”
ทั้งสองคนจึงต้องมาด้วยกัน ตอนนี้ซู่เซี่ยงหนานเสียใจแทบตาย ปากตัวเองเป็นอะไรไป ทำไมต้องพูดมากด้วยนะ
“น้องเขย นี่นายจะทำส้วมให้เสี่ยวอู๋เอ๋อเหรอ?”
ซู่เซี่ยงหนานเห็นวัสดุที่วางอยู่รอบ ๆ กับชักโครกครากเซรามิกสีขาวสะอาดตาที่สะดุดตาเป็นพิเศษ ก็เดาเจตนาของฟู่หลินชวนออก
ไม่น่าแปลกใจที่เรื่องนี้แพร่สะพัดไปทั่วลานบ้าน ด้วยความเอาใจใส่ที่ฟู่หลินชวนมีต่อเสี่ยวอู๋เอ๋อแบบนี้ อีกไม่นานน้องสาวของเขาคงถูกลือว่าเป็นสาวงามผู้ก่อหายนะแน่
ที่ไหนมีผู้หญิงเยอะ ที่นั่นก็มีเรื่องวุ่นวายเยอะ
เมื่อวานเขาเพิ่งได้ยินมาว่าฟู่หลินชวนซื้อเฟอร์นิเจอร์กลับมาหลายคันรถ คราวนี้คงไปแหย่รังแตนเข้าให้แล้ว
วันนี้ก็ได้ยินอีกว่าฟู่หลินชวนใช้รถของฝ่ายส่งกำลังบำรุงขนของกลับมาไม่น้อย เขาเลยรีบมาดู
“เซี่ยงหนาน นายมาทำไม?”
สวีเหมยลี่กำลังต้มน้ำถั่วเขียวให้ลูกเขย ไม่นึกว่าจะเจอซู่เซี่ยงหนาน
“อาสะใภ้รอง คุณ…คุณก็มาด้วยเหรอ?”
ตอนซู่ลิ่งอู๋กลับไปครั้งก่อน ซู่เซี่ยงหนานกลับเข้าหน่วยไปแล้ว จึงไม่รู้เรื่องที่ซู่ลิ่งอู๋ตั้งครรภ์ หรือเรื่องที่สวีเหมยลี่ตามค่ายมาพำนักด้วย
“พี่รอง!”
ซู่ลิ่งอู๋ได้ยินเสียงจึงเดินออกมา โดยมีจ้าวกั๋วเย่าตามหลังมาด้วย
“ลิ่งอู๋ตั้งครรภ์ แม่ยายกับกั๋วเย่าก็เลยมา จะได้อยู่เป็นเพื่อนเธอพอดี”
ฟู่หลินชวนเดินไปยืนข้างภรรยา “ที่รัก ตรงนี้ไม่ต้องช่วยแล้ว เข้าไปพักในบ้านเถอะ อากาศร้อนมาก อย่าออกมาโดนแดดเลย”
“อะไรนะ?”
“ฉันจะได้เป็นน้าแล้ว!”
ซู่เซี่ยงหนานอ้าปากค้าง เพิ่งแต่งงานกันได้ไม่นานเองไม่ใช่เหรอ นี่ตั้งครรภ์แล้วหรือ?