"คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!"
ช่วงนี้ฟู่หลินชวนแอบสืบเรื่องตระกูลหม่าอยู่ตลอด ชาติก่อนเขารอจนกลับเมืองหลวงรักษาตัวไม่สำเร็จ กว่าจะว่างมาจัดการตระกูลหม่าก็พลาดจังหวะทอง เสียเวลาอีกนานกว่าจะโค่นตระกูลหม่าลงได้
ชาตินี้เขาไม่ปล่อยให้ตระกูลหม่าอยู่สบายได้นานขนาดนั้นอีกแล้ว ครั้งนี้เขาจะทำให้ตระกูลหม่าล่มสลายให้ได้ในเวลาที่สั้นที่สุด ทั้งบ้านนั้นไม่มีใครดีสักคน กำจัดไปก็ถือว่าแทนราษฎรขจัดภัย
จากที่สืบไว้ในชาติก่อน เขารู้ว่าตระกูลหม่าเพิ่งมีของรอบหนึ่งกำลังจะส่งออก เป็นหลักฐานโดยตรงที่สำคัญมาก แต่จำวันไม่ได้แม่นยำ เลยไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย
ฟู่หลินชวนร่วมมือกับเลขาฯหลิววางแผน ให้เลขาฯออกไปนอกเมืองหนึ่งสัปดาห์เพื่อจับพิรุธตระกูลหม่า
แต่ไม่คิดว่าจะมาเจอซู่ลิ่งอู๋ที่ฝั่งตระกูลหม่า
ตอนแรกฟู่หลินชวนจำไม่ได้ แต่ยิ่งดูเงาด้านหลังยิ่งคุ้น ซู่ลิ่งอู๋หันข้างกลับมามอง ฟู่หลินชวนยิ่งมั่นใจว่าเป็นซู่ลิ่งอู๋แน่นอน
แม้จะแต่งตัวเปลี่ยนสีผิว แต่โครงหน้ายังเป็นแบบเดิม ฟู่หลินชวนเป็นทหารมาหลายปี สายตาคมกริบไม่ธรรมดา มองปราดเดียวก็จำซู่ลิ่งอู๋ได้
"อือๆ... ปล่อยฉันนะ!"
"อย่าส่งเสียง!"
ฟู่หลินชวนลากซู่ลิ่งอู๋หลบเข้าไปในซอกตรอกลึกถึงจะกล้าปล่อยมือ
"คุณมาทำอะไรที่นี่!"
"อันตรายมาก รีบกลับบ้านไปเถอะ"
ฟู่หลินชวนปล่อยมือ ซู่ลิ่งอู๋โกรธจัดกระทืบเท้าเขาแรงๆ เกือบทำเธอตกใจตาย
ซู่ลิ่งอู๋นึกว่าถูกคนตระกูลหม่าจับได้แล้ว ดึกดื่นขนาดนี้ ตกใจจนวิญญาณแทบกระเจิง
จี๊ด...
ฟู่หลินชวนขมวดคิ้วแต่ไม่ถอยแม้ก้าวเดียว
"คุณไปยุ่งอะไรกับฉัน!"
"ฉันมีธุระต้องจัดการ"
"แล้วจะแต่งงานกันหรือเปล่าเนี่ย คุณหายไปตั้งหลายวันไม่มีข่าวคราว ฉันนึกว่ากลับกองทัพไปแล้วซะอีก"