“ดีมาก ข้อมูลที่พวกเธอให้มามีประโยชน์กับฉันมาก”
“นี่คือค่าจ้างของพวกเธอวันนี้ ฉันจ่ายให้ก่อน แล้วค่อยพาฉันไปหานังบังอรของหม่าฉางเจิง”
ซู่ลิ่งอู๋รู้สึกได้ถึงลางสังหรณ์ นังบังอรคนนี้อาจเป็นช่องโหว่ก็เป็นได้
เธอแค่รู้สึกอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้มาก
ซู่ลิ่งอู๋ให้เว่ยตง ต้าเชิ่ง และซุนต้าเป่า คนละสองหยวน แล้วให้เฉินหยางสามหยวนห้า
“ฉัน...ฉันไม่ต้องก็ได้ ฉันได้ห้าหยวนจากเธอไปแล้ว” ซุนต้าเป่าค่อนข้างเก้อเขิน ไม่กล้ารับ
“เก็บไว้เถอะ ข้อมูลนี้สำคัญกับฉันมาก ถ้ารู้สึกว่ารับห้าหยวนนี้แล้วร้อนมือ ก็ตั้งใจเฝ้าดูหม่าฉางเจิงกับนังบังอรคนนั้นให้ดี ถ้ามีอะไรคืบหน้า ไปหาฉันได้ที่หมู่บ้านหลินเหอ”
“พี่สาว ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่หักหลังเธอ ฉันชื่อเฉินหยาง พี่สาวฉันเฉินเหยา...เพราะไม่ยอมทำตามหม่าจวิ้นเทา ถูกบังคับจนฆ่าตัวตาย ดังนั้นฉันกับตระกูลหม่ามีแค้นเลือดลึก ตระกูลหม่าคือศัตรูร่วมของเรา”
เมื่อเฉินหยางพูดถึงพี่สาวเฉินเหยา แววตาเป็นประกายด้วยน้ำตา
“เธอเป็นคนฉลาด น่าจะเดาได้แล้วใช่ไหม ฉันคือเป้าหมายล่าสุดของหม่าจวิ้นเทา แต่ฉันจะไม่ยอมนั่งรอความตาย ฉันจะทำให้ตระกูลหม่าต้องชดใช้!”
เฉินหยางได้ยินคำพูดของซู่ลิ่งอู๋ พยักหน้าด้วยดวงตาแดงก่ำ “พี่สาว ฉันจะช่วยเธอ เงินนี้เอากลับไปเถอะ ฉันไม่เอาแล้ว”