ซู่ลิ่งอู๋ถอนเข็มให้คุณปู่ทั้งหลาย ทุกคนรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายเบาสบายขึ้น
พอได้ยินสิ่งที่ซู่ลิ่งอู๋พูด พวกคุณปู่ก็อดคิดไม่ได้ว่าเด็กสาวคนนี้ช่างพูดจาฉะฉานจริง ๆ
แต่ที่เธอพูดก็ถูกต้อง สิ่งที่พวกเขาต้องการมีค่ามากกว่า ค่ารักษาจะแพงหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ
“แล้วการฝังเข็มนี่คิดเงินยังไงล่ะ”
ยาเม็ดของเด็กคนนี้ยังขายเม็ดละแปดร้อยหยวน แล้วค่าฝังเข็มจะเท่าไรก็ยังไม่รู้
“คุณปู่ทั้งหลายไม่ได้บอกว่าจะใช้ตัวอักษรมาแทนเงินเหรอคะ ถ้าคุณปู่อยากจ่ายค่าตอบแทนให้หนูจริง ๆ ก็เขียนอักษรให้หนูสักสองสามตัวเถอะค่ะ”
“การได้ลายมือของคุณปู่ทั้งหลายถือเป็นเกียรติของหนู หนูต่างหากที่ได้ประโยชน์ค่ะ”
“อีกอย่าง หนูรักษาอาการป่วยให้คุณปู่ทั้งหลายด้วยความสมัครใจ ไม่ได้ใช้สมุนไพรอะไรเลย ไม่ต้องเสียเงินสักหยวน แค่ปักเข็มไม่กี่เล่มเท่านั้นเอง ถ้าหนูยังคิดเงินอีก หนูก็กลายเป็นเด็กสาวใจดำจริง ๆ น่ะสิคะ!”
“ฮ่า ๆ ๆ มิน่าล่ะ ตาแก่ฟู่ถึงได้รักหนูขนาดนี้ สงสัยแม้แต่เงินเก็บไว้ทำโลงศพก็ยังเอามาให้หนูแล้วล่ะมั้ง”
บ้านไหนมีเด็กน่ารักชวนเอ็นดูแบบนี้ ใครจะไม่ชอบกันล่ะ ทั้งปากหวาน รู้จักวางตัว แถมยังมีความสามารถอีกด้วย