ตอนที่ 49 เธอรู้ไหมว่าซู่ลิ่งอู๋มีผู้ชายที่ชอบอยู่ในใจ
ลานบ้านเงียบสงัด ราวกับเมื่อครู่ไม่มีใครพูดอะไรออกมาทั้งนั้น
มีเพียงเสียงจั๊กจั่นร้องระงมอยู่บนต้นไม้ ท่ามกลางบ่ายที่ร้อนระอุ เสียงนั้นชวนให้คนหงุดหงิดกระสับกระส่าย
แต่ซู่ลิ่งถังรู้ดีว่าฟู่หลินชวนต้องใส่ใจแน่
ไม่มีผู้ชายคนไหนไม่ถือสาที่ผู้หญิงของตัวเองชอบผู้ชายคนอื่น
เธอไม่เชื่อเหมือนกันว่าซู่ลิ่งอู๋จะเปลี่ยนใจไปชอบคนอื่นเพราะเหตุบังเอิญครั้งเดียว แล้วเลิกชอบกู้เฉินโจวได้ทันที
ถ้าฟู่หลินชวนไม่ได้มีเงื่อนไขดี ซู่ลิ่งอู๋คงไม่แต่งงานกับเขาแน่
แค่ฝังเสี้ยนหนามไว้ในใจฟู่หลินชวนได้ ถอนออกทีหลังก็คงไม่ง่ายแล้ว
เธออยากรู้นักว่าพอฟู่หลินชวนรู้ความจริงแล้ว จะยังดีกับซู่ลิ่งอู๋เหมือนเดิมอีกไหม!
เธอไม่ได้โกหกสักหน่อย แค่พูดความจริงออกมาเท่านั้น
ความอ่อนโยนบนใบหน้าฟู่หลินชวนเลือนหายไป ดวงตาเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง ราวกับจะทะลุร่างคนตรงหน้า
สายตาคมกริบเหลือบมองซู่ลิ่งถัง จนเธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าอุณหภูมิรอบตัวลดลงไปหลายองศา
พอเห็นสีหน้าของฟู่หลินชวน ซู่ลิ่งถังก็สะดุ้ง ราวกับถูกบีบคอจนหายใจไม่ออก เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างอดไม่ได้
“เธอ!”
มุมปากเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยัน ก่อนถามเสียงต่ำอย่างดูแคลนว่า “ตกลงเธออยากพูดอะไรกันแน่?”
คำถามสั้น ๆ ที่ฟังดูแผ่วเบากระแทกลงกลางใจซู่ลิ่งถัง และบดขยี้ความทะนงตัวของเธอจนแหลกละเอียด
สายตาเหยียดหยามของฟู่หลินชวนทำให้เธอไม่มีที่ให้หลบ ราวกับกำลังประกาศให้รู้ว่าในใจเขา เธอเป็นคนจิตใจต่ำทราม