ตอนที่ 35 น้องชายจ้าวกั๋วเย่า
“เสี่ยวอู๋เอ๋อ ทำไมถึงมาที่นี่ล่ะ?”
สวีเหมยลี่เห็นลูกสาวมา ความโกรธบนใบหน้าก็หายไป เธอยิ้มแล้วเดินเข้าไปจับมือลูกสาวไว้
พอได้ยินว่าตระกูลหม่าล่มสลาย ในที่สุดสวีเหมยลี่ก็โล่งอก เธอดีใจจนนอนไม่หลับไปทั้งคืน
“ฮึ อีกแล้วนะ ยัยเด็กคนนี้ เรื่องของตระกูลจ้าวยังไม่ถึงตาเธอมาพูดหรอก!”
คุณย่าสกุลจ้าวเห็นลูกสาวของลูกสะใภ้มาอีกแล้ว ก็กลอกตาใส่
ก็ยัยเด็กคนนี้นี่แหละที่ทำให้เธอเสียท่าอย่างหนักคราวก่อน ลูกชายต้องเสียเงินไม่น้อยไปซื้อของเอาใจบ้านฝ่ายภรรยาเก่า แถมยังให้เงินสวีเหมยลี่อีกห้าสิบหยวน ถึงจะพาตัวเธอกลับมาได้
“ใช่แล้ว ในเมื่อเป็นเรื่องของตระกูลจ้าว พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาเรียกร้องให้แม่ฉันยกงานให้ นอกจากจ้าวกั๋วเย่าแล้ว ในตระกูลจ้าวมีใครเป็นญาติทางสายเลือดกับแม่ฉันบ้าง?”
“หน้าด้านกันจริง ๆ เรื่องดี ๆ ไม่เคยนึกถึงแม่ฉัน พอถึงคราวนี้กลับจะให้แม่ฉันเสียสละ ฝันไปเถอะ ตระกูลจ้าวก็หาทางกันเอง!”
ดูจากนิสัยของคนตระกูลจ้าวแล้ว ถ้าแม่เธอไม่มีงานทำ จะถูกกลั่นแกล้งรังแกแค่ไหนก็ไม่รู้
“ในเมื่อเธอแต่งเข้าตระกูลจ้าวแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างของเธอก็เป็นของตระกูลจ้าว รวมถึงงานของเธอด้วย”
“ถ้าลูกชายคนรองแต่งเมียไม่ได้ ก็เป็นความผิดของแม่เธอ ใครใช้ให้ไม่ยอมยกงานให้ล่ะ”
“ผู้หญิงก็ต้องอยู่บ้านทำงานบ้าน ดูแลสามีเลี้ยงลูก จะมีใครเหมือนแม่เธอที่เห็นแก่ตัว ไม่สนใจคนอื่นแบบนี้”
คุณย่าสกุลจ้าวไม่ใช่คนมีเหตุผลอยู่แล้ว เธอไม่ชอบสวีเหมยลี่มานาน ที่บ้านเอาแต่ทำงานของตัวเอง ไม่สนใจงานของคนอื่นเลย
คุณย่าจะพอใจได้อย่างไร เธอคิดว่าถ้าสวีเหมยลี่ไม่มีงานทำก็คงจะเชื่อฟังขึ้น
ตอนนี้หลานชายคนรองต้องการงานนี้เพื่อแต่งเมีย คุณย่าจึงเกิดความคิดนี้ขึ้นมา
พอสวีเหมยลี่ไม่มีงานทำ ถึงตอนนั้นก็จะถูกเธอบีบคั้นอย่างไรก็ได้ไม่ใช่หรือ
ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วกลับไม่คิดถึงตระกูลจ้าวของพวกเขา เอาแต่ห่วงลูกสาวที่อยู่นอกบ้าน แถมยังช่วยเหลือบ้านเดิมของตัวเอง แบบนี้มันสมควรแล้วหรือ
“ถุย!”