“คุณ... คุณพูดเหลวไหลอะไร!”
จางหานหลิงถูกซู่ลิ่งอู๋พูดแทงใจ สีหน้าจึงแดงสลับซีด รีบหันไปมองหลิวจื้อเฟิง
ที่จริงจางหานหลิงชอบหลิวจื้อเฟิงมานานแล้ว
แต่เธอได้แต่แอบชอบเงียบ ๆ ครั้นเห็นว่าหลิวจื้อเฟิงมีใจให้ซู่ลิ่งอู๋ จางหานหลิงก็ร้อนใจขึ้นมา
หลิวจื้อเฟิงเป็นหมอศัลยกรรมตั้งแต่อายุ 26 ปี แถมยังโสด ผู้ชายดีพร้อมแบบนี้ย่อมมีคนชอบมากมาย ใคร ๆ ก็อยากแต่งงานกับเขา
ต้องรู้ก่อนว่า หมอศัลยกรรมหนุ่มอย่างหลิวจื้อเฟิงได้เงินเดือนเดือนละ 56 หยวน ยิ่งไปกว่านั้น อาชีพแพทย์ยังเป็นที่ต้องการมากขึ้นเรื่อย ๆ หากค่อย ๆ ไต่เต้าขึ้นไป เงินเดือนในอนาคตย่อมไม่น้อย หัวหน้าแผนกคนหนึ่งได้เงินเดือนเดือนละร้อยกว่าหยวนเชียว
ยิ่งซู่ลิ่งอู๋ทั้งสวยทั้งเก่ง มีคนชมมากมาย เธอก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ จึงออกหน้าปกป้องหลิวจื้อเฟิงทันที
“พยาบาลจาง นี่เป็นเรื่องระหว่างผมกับนักศึกษาซู่”
หลิวจื้อเฟิงย่อมรู้ว่าจางหานหลิงชอบเขา แต่เดิมเขาก็รู้สึกว่าเธอไม่เลว ทว่าพอเห็นว่าซู่ลิ่งอู๋สวยกว่า ฐานะดีกว่า มีเงินกว่า แถมอนาคตยังสดใสกว่า เขาก็ย่อมอยากตามจีบซู่ลิ่งอู๋มากกว่า จึงไม่อาจทำให้เธอรู้สึกไม่ดีได้
“หมอหลิว... คุณ...”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวจื้อเฟิง จางหานหลิงก็ทั้งอับอายทั้งขุ่นเคือง หญิงสาวคนไหนจะทนได้เมื่อถูกคนที่ตัวเองชอบพูดใส่เช่นนี้ เธอจึงวิ่งออกไปทันที
“หลิงหลิง!”
โจวหนานเห็นจางหานหลิงวิ่งออกไปก็ร้องเรียกอย่างร้อนใจ
เธอบ้าไปแล้วหรือ นี่คืองานแลกเปลี่ยนสินค้ากว่างโจว ไม่ใช่โรงพยาบาลของพวกเธอ ทุกแผนกต่างจับตาดูพฤติกรรมกันอยู่ ไม่เพียงทะเลาะกับคนอื่น ยังวิ่งหนีออกไปอีก แค่คิดก็พอจะรู้แล้วว่ากลับไปจะถูกหัวหน้าตำหนิอย่างไร