“เกิดอะไรขึ้น?”
“มีเรื่องอะไรหรือ?” ฟู่หลินชวนกลับบ้านมา เห็นภรรยากับแม่ยายต่างก็มีสีหน้าไม่สู้ดี
“ก็เพราะซู่ลิ่งถังกับตู้ลี่เจวียนน่ะสิ สองคนนั้นตามค่ายมาพำนักแล้ว วันนี้ยังมาหาเรื่องเสี่ยวอู๋อีก”
“ถ้าคุณเห็นพวกเขาแล้วขัดตา ผมจะหาทางย้ายพวกเขาไปเสีย จะได้ไม่ต้องมาเดินวนเวียนให้รำคาญใจ”
ภรรยาสำคัญที่สุด ใครทำให้ภรรยาไม่พอใจ ก็ไม่มีทางปล่อยไปง่าย ๆ
ถึงกู้เฉินโจวจะเลื่อนตำแหน่งเป็นรองผู้บังคับกองพันแล้ว แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางจัดการ ผู้บังคับบัญชาบอกว่าจะตั้งกองพันเฝ้ารักษาขึ้นใหม่ ทางนั้นกำลังต้องการคนพอดี
“ไม่ต้องหรอก แค่หลีกเลี่ยงพวกเขาก็พอ อีกอย่างฉันก็ไม่ได้เสียเปรียบอะไร”
ซู่ลิ่งอู๋ไม่อยากให้ตระกูลฟู่ต้องลงมือเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ ถึงตอนนั้นถ้าเกิดเรื่องยุ่งยากขึ้นมาก็ไม่คุ้ม เธอรู้ดีว่าพวกเขาคงอยู่ที่นี่ได้อีกไม่นาน
กู้เฉินโจวกับซู่ลิ่งถังอยากก่อเรื่องอะไรก็เชิญ ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอทั้งนั้น
เธอมีแผนการของตัวเอง
ฟู่หลินชวนเข้าใจความหมายของซู่ลิ่งอู๋ดี และคิดว่าอีกไม่นานพวกเขาก็คงต้องกลับปักกิ่งแล้ว ถึงตอนนั้นก็ไม่ได้พบกันอีก
ข้างบนเริ่มมีสัญญาณว่าจะฟื้นการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ถ้าภรรยาสอบติดจริง เขาก็จะไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยการทหาร ถึงตอนนั้นทั้งคู่ก็จะได้กลับปักกิ่งพร้อมกัน
เขาทนแยกจากภรรยาและลูก ๆ ไม่ไหวหรอก
“คราวหน้าถ้าพวกเธอมาหาเรื่องคุณอีก ผมจะจัดการกู้เฉินโจวเอง”
ซู่ลิ่งอู๋อุ้มลูกพลางยิ้ม “อืม ได้”
ฟู่หลินชวนยื่นมือไปรับเด็ก ๆ หลายคนมาไว้ในอ้อมแขน
เด็กทั้งสามเห็นพ่อกลับมาก็ดีใจมาก