ห้องหนังสือของตระกูลฟู่
บรรยากาศในตอนนี้ตึงเครียดอย่างยิ่ง
เพราะฟู่หลินชวนเปิดเผยความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของตัวเองให้ฟู่เฉิงเหยียนผู้เป็นพ่อรู้
เขารู้ดีว่าการที่ตัวเองปฏิบัติต่อเสิ่นจือซินเช่นนี้ คงปิดบังพ่อไม่ได้ แทนที่จะปล่อยให้พ่อคาดเดาไปต่าง ๆ นานา สู้บอกความจริงตรง ๆ ยังดีกว่า
ทั้งยังช่วยป้องกันความเสี่ยงบางอย่างไว้ล่วงหน้า และวางแผนรับมือกับโอกาสและความท้าทายในอนาคตได้ด้วย
เมื่อได้ยินลูกชายบอกว่าตัวเองเกิดใหม่ ชาติก่อนเพราะแผนร้ายครั้งนี้จึงไม่สามารถมีลูกได้ และต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวจนแก่ตาย
ปู่กับย่าก็จากไปก่อนวัยอันควรเพราะเรื่องของหลานสะใภ้ ลูกสะใภ้เองก็เก็บกดจนตรอมใจ เสิ่นจือซินอิจฉาลูกสะใภ้มาโดยตลอด คอยพูดยุยงอยู่ข้างหูเป็นประจำ จนลูกสะใภ้หมดใจที่จะมีชีวิตอยู่และจากไปก่อนวัยอันควร ไม่นานนักเขาเองก็จากไปตามลูกสะใภ้ ทั้งตระกูลฟู่เหลือเพียงลูกชายที่ฝืนประคับประคองทุกอย่างไว้เพียงลำพัง
ฟู่เฉิงเหยียนซึ่งไม่เคยร้องไห้เพราะเรื่องใดมาก่อน ดวงตาแดงก่ำและไม่อาจทำใจได้อยู่นาน
เขาไม่เคยคิดเลยว่าตระกูลฟู่จะลงเอยเช่นนี้
ฟู่หลินชวนเองก็เงียบงัน ภาพเหตุการณ์ในชาติก่อนฉายชัดราวกับอยู่ตรงหน้า ยังดีที่ตอนนี้ทุกคนยังมีชีวิตอยู่
“พ่อครับ เรื่องครั้งนี้ผมต้องลงมือเอง ไม่อย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าเสิ่นจือซินจะก่อเรื่องอะไรขึ้นอีก ต่อไปผมจะไม่มีวันปล่อยให้โศกนาฏกรรมเกิดซ้ำ!”
ฟู่เฉิงเหยียนไม่ได้สูบบุหรี่มานาน เขาจุดบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่ง ดวงตาสีดำลึกล้ำราวบ่อน้ำแห้งผาก ในม่านควันที่ลอยวนดูเลือนรางบ้างชัดเจนบ้าง