คืนนั้น
ฟางอวี่ไปที่หอรวมทรัพย์อีกครั้ง เติมยาบำรุงพลังเลือดสองสามขวด แล้วทุ่มหินวิญญาณที่เหลือทั้งหมดลงในที่ดินยอดเขาศิษย์รับใช้
เขาซื้อที่ดินที่ยังไม่ได้ถม แต่ละตารางเมตรมีค่าสิบห้าหินวิญญาณระดับล่าง ราคาไม่ขึ้นเท่าที่ถมแล้ว คงมีคนจงใจกดราคาไว้
รวมกับสี่ตารางเมตรที่ซื้อครั้งก่อน ตอนนี้เขามีที่ดินทั้งหมดสามสิบเจ็ดตารางเมตร
"พรุ่งนี้ค่อยพลิกดินสามสิบเจ็ดตารางเมตรนี้ แล้วรอให้ราคาขึ้น"
ฟางอวี่คิดในใจ หากราบรื่น หินวิญญาณห้าร้อยนี้น่าจะทวีคูณหลายเท่า
ที่ประตู หลี่ซิวหยาและเฉียนตัวตัวพาพวกศิษย์รับใช้เดินเข้ามาพอดี เห็นเขาทุ่มหินวิญญาณห้าร้อยอย่างไม่ไยดี สีหน้าซับซ้อน หินวิญญาณในมือจู่ ๆ ก็ดูไม่น่าคบหา
"เป็นศิษย์รับใช้เหมือนกัน ทำไมรากฐานเส้นทางเซียนเขาหนาแน่นนัก?"
"อย่าพูดเลย เขามีปัญญาเส้นทางเซียน ดูดเลือดคนบำเพ็ญได้ เราเทียบไม่ติด"
"เสี่ยวเฉียน เอาเงินออกมาหน่อย สิบห้าวันต่อจากนี้คืนสามเท่า"
"ศิษย์พี่หลี่ ข้าเป็นแค่เด็กบ้านธรรมดา ๆ เองนะ..."
...
วันต่อมา ฟางอวี่ใช้ชีวิตสองเส้นทาง
กลางคืนอยู่ที่ถ้ำพำนักของเยียนเมี่ยวเมี่ยว ยืมรากวิญญาณกลืนกินฝึกฝน กลางวันไปยอดเขาศิษย์รับใช้กินดินหาหินวิญญาณ และดูราคาที่ดินล่าสุด
หลิวชิงชิงตารางชีวิตตรงข้ามกับเขาโดยสิ้นเชิง กลางคืนกินที่ยอดเขาศิษย์รับใช้อย่างเอาเป็นเอาตาย กลางวันใช้รากวิญญาณฝึกบำเพ็ญ ตามคำแนะนำของฟางอวี่ นางเอาเศษหินวิญญาณทั้งหมดซื้อที่ดิน แม้แต่ยาบำรุงก็ไม่ซื้อ