เมื่อวานนี้เอง ตาแก่ชาวอังกฤษหัวดื้อคนนี้
ยังสอนลู่หนิงอยู่บนดาดฟ้าว่าจะคำนวณการแก้ไขวิถีกระสุนตามความเร็วลมอย่างไร ทั้งยังสูบซิการ์คุณภาพต่ำ พลางหัวเราะเยาะฝีมือยิงปืนของพวกมาเฟียข้างล่างเสียงดังลั่น
แต่ตอนนี้ ทหารผ่านศึกโชกโชนที่เคยรอดชีวิตจากสงครามกลางเมืองในซีเรีย กลับต้องพบจุดจบอันน่าอนาถ ถูกตัดหัวแยกร่าง
ไอ้พวกมาเฟียไร้มนุษยธรรมใช้วิธีโหดเหี้ยมเช่นนี้ ประกาศความโหดร้ายและอำนาจเด็ดขาดของพวกมันให้คนทั้งโรมาเนียรับรู้
เมื่อเห็นผู้มีพระคุณที่เคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ถูกตัดหัวแยกร่าง เสียงดังสนั่นราวกับฟ้าผ่าก็ดังก้องในหัวลู่หนิง ประหนึ่งระเบิดทรงพลังลูกหนึ่งปะทุขึ้นในส่วนลึกของสมอง
ความโศกเศร้าและความโกรธเกรี้ยวมหาศาลกลืนกินสติที่ลู่หนิงพยายามใช้หลีกหนีความจริงไปในพริบตา
ลู่หนิงจ้องภาพข่าวที่บาดตาเขม็ง กำหมัดแน่นจนข้อนิ้วลั่นกร๊อบ
ลมหายใจหนักหน่วงขึ้น ดวงตาแดงก่ำไปหมด
เล็บจิกลงในฝ่ามือจนเลือดซึมไหลออกมาตามซอกนิ้ว แต่เขากลับไม่รู้สึกเจ็บเลยแม้แต่น้อย
เดิมทีลู่หนิงคิดแค่เอาชีวิตรอดแล้วหนีไป พาเพื่อนซี้สมัยเด็กหลบจากฝูงหมาบ้าพวกนี้ให้ไกล
แต่ไอสังหารที่กดข่มมานาน ซึ่งหล่อหลอมขึ้นในเขตสู้รบรัสเซีย-ยูเครน กลับพลุ่งพล่านอยู่ในกระดูกของเขาอย่างบ้าคลั่งในเวลานี้ ไม่ว่าจะพยายามข่มอย่างไรก็หยุดไม่อยู่
หวังปินเองก็กำหมัดแน่น ดวงตาแดงก่ำ
เขากัดฟันกรอด น้ำตาคลออยู่ในเบ้าตาไม่หยุด
“ไอ้เดรัจฉานพวกนี้ ไอ้เดรัจฉานที่ยังสู้หมาไม่ได้!”