“เก็บเงินไว้ซื้อเหล้าดื่มเถอะ ถือว่าเป็นน้ำใจจากกลุ่มทุนแคลิฟอร์เนีย แล้วก็ถือว่าได้ผูกมิตรกับนาย” ฮิวจ์สวางแก้วไวน์แดงลง ก่อนตอบรับคำขอของลู่หนิงอย่างเต็มใจ
จากนั้นเขาก็รีบใช้เครือข่ายลับของกลุ่มทุน ซึ่งฝังรากอยู่ในโรมาเนียมานานหลายปี
ฮิวจ์สป้อนรหัสหลายชุดลงในโทรศัพท์ดาวเทียม แล้วเปิดคลังอาวุธลับระดับสูงใต้โรงงานร้างแห่งหนึ่งในชานเมืองให้ลู่หนิง
“ส่งพิกัดกับรหัสผ่านไปให้แล้ว”
ฮิวจ์สเอ่ยเตือนจากปลายสาย
“ของในนั้นมากพอจะก่อสงครามขนาดย่อมได้เลย ขอให้โชคดี”
เมื่อตัดสายแล้ว
ลู่หนิงก็จดจำพิกัดกับรหัสผ่านไว้ในหัวอย่างแม่นยำ ก่อนเรียกหวังปินออกเดินทางทันที
ราตรีมืดสนิท
ทั้งสองฉวยรถเก๋งมือสองสภาพเก่าคันหนึ่งจากข้างทาง แล้วขับตรงไปยังชานเมืองประเทศโร
ที่นี่มีโรงงานเก่าร้างขนาดใหญ่ ซึ่งถูกทิ้งไว้นานกว่าสิบปี
วัชพืชขึ้นรกชัฏ แผ่นเหล็กขึ้นสนิมกับเครื่องจักรที่ถูกทิ้งกระจัดกระจายอยู่ทั่วบริเวณ
ลู่หนิงจอดรถไว้ในป่าที่ซ่อนมิดชิด แล้วพาหวังปินเดินเท้าลอบเข้าไปในโรงถลุงเหล็กร้างแห่งหนึ่ง
ตามพิกัดที่ฮิวจ์สบอก ลู่หนิงพบแผ่นโลหะซึ่งพรางตัวเป็นตู้จ่ายไฟขนาดยักษ์ อยู่ลึกที่สุดในห้องหม้อไอน้ำใต้ดินที่เต็มไปด้วยฝุ่น
เขาคลำหาอยู่พักหนึ่ง ก่อนกดปุ่มลับที่ซ่อนอยู่ แผงปุ่มกดรหัสก็เด้งออกมา
ลู่หนิงป้อนรหัสซับซ้อนยาวยี่สิบสี่หลักอย่างรวดเร็ว
กึก
ประตูคลังนิรภัยบานหนาค่อย ๆ เลื่อนแยกออกจากกัน
ลู่หนิงกับหวังปินได้รหัสผ่านแล้วจึงอาศัยความมืดลอบเข้าโรงงาน พอผลักประตูคลังนิรภัยบานหนาเข้าไป ทั้งคู่ก็ต้องตะลึงกับอุปกรณ์หลากหลายที่เรียงรายอยู่ตรงหน้า