เที่ยงวัน
ห้องส่วนตัวในโรงแรมหรู
เจ้าหน้าที่หอคอยขาว รวมถึงเหล่านักบำบัดจิตใจอย่างอวิ๋นซู มารวมตัวกินเลี้ยงกันที่นี่
อวิ๋นซูลองชิมอาหารแล้ว รสชาติก็ใช้ได้ แต่ยังไม่ถูกปากเท่าฝีมือเสียนเยว่ กินไปได้ครึ่งท้องก็ไม่อยากกินต่อแล้ว
เธอยื่นมือไปดึงแขนเสื้อเลียที่นั่งข้าง ๆ เบา ๆ ก่อนกระซิบว่า “พี่คะ หนูมีเรื่องอยากขอคำแนะนำค่ะ”
เลียหันมา เส้นผมสีแดงสวยราวกับเปลวไฟ ดวงตาเจือรอยยิ้ม “เรื่องอะไรเหรอ?”
“เมื่อสองสามวันก่อน หนูเปิดดูประวัติอิเล็กทรอนิกส์ของเสียนเยว่ แล้วเห็นว่าอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเกิดเขา หนูอยากให้ของขวัญวันเกิด แต่ไม่รู้จะให้อะไรดี” อวิ๋นซูมองเลียอย่างมีความหวัง “พี่มีคำแนะนำไหมคะ?”
ก่อนหน้านี้อวิ๋นซูไม่เคยมีความรักมาก่อน นี่เป็นครั้งแรก เธอจึงตัดสินใจมาขอคำแนะนำจากคนมีประสบการณ์
ดวงตาเลียเป็นประกายขึ้น “เสียนเยว่เหรอ? พวกเธอสองคนตกลงเป็นคู่ชีวิตกันอย่างเป็นทางการแล้วหรือยัง?”
อวิ๋นซูส่ายหน้า “ยังค่ะ ยังอยู่ในช่วงปรับตัวเข้าหากัน”
ช่วงปรับตัวสามเดือน ทั้งสองฝ่ายสามารถยื่นคำร้องขอยุติการคบหากันก่อนกำหนด หรือยื่นคำร้องขอเป็นคู่ชีวิตก่อนกำหนดได้
หากไม่มีอะไรผิดพลาด อวิ๋นซูก็ตั้งใจจะเป็นคู่ชีวิตกับเสียนเยว่ทันทีที่ช่วงปรับตัวสามเดือนสิ้นสุดลง
เลียพยักหน้าอย่างเข้าใจ “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ต้องคิดให้รอบคอบหน่อยจริง ๆ”
จากนั้นเธอก็พูดต่อว่า “ในเมื่อพวกเธอยังไม่ได้เป็นคู่ชีวิตกัน พี่ก็จะไม่แนะนำอะไรลามกให้หรอกนะ เดี๋ยวพี่เลือกของที่รับรองว่าไม่พลาดให้เอง”
อวิ๋นซูมองเลียตาเป็นประกาย
เลียเปิดจอประสาทสัมผัส แล้วเปิดภาพตุ๊กตาตัวหนึ่งขึ้นมา
“ร้านนี้รับทำของสั่งตัดระดับพรีเมียม เธอสั่งทำตุ๊กตาที่มีกลิ่นอายของตัวเองติดอยู่ แล้วเอาไปให้เสียนเยว่ได้เลย พวกมนุษย์สัตว์เป็นพวกอ่อนไหว ขี้ระแวง แล้วก็โหยหาความรักที่มีให้เป็นพิเศษ คนของเธอยิ่งเป็นหนัก ตุ๊กตาตัวนี้จะช่วยปลอบประโลมหัวใจที่ไม่มั่นคงของเขาได้มากเลย”