-
กลับถึงบ้าน
อวิ๋นซูแอบรื้อชุดนอนผ้าไหมสีแดงสุดเซ็กซี่ออกมาจากตู้ เป็นชุดที่เธอสั่งซื้อทางออนไลน์เมื่อสองวันก่อน แต่ยังไม่เคยใส่
หลังอาบน้ำเสร็จ เธอก็เปลี่ยนชุดแล้วมายืนหน้ากระจกบานสูงเท่าคน ก่อนพยักหน้าอย่างพอใจ
หญิงสาวในกระจกสูงราว 170 เซนติเมตร
รูปร่างเพรียวบางและได้สัดส่วน คอเสื้อชุดนอนผ้าไหมสีแดงคว้านลึก เผยผิวกายขาวผ่องเป็นบริเวณกว้าง พอก้มลงก็เห็นเนินอกกลมกลึงขาวเนียน ถัดลงมาเป็นเอวคอด สะโพกงอนงามที่ชุดผ้าไหมสีแดงขับเน้นส่วนโค้งเว้าเย้ายวน เรียวขาขาวเนียนทั้งตรงทั้งยาว เท้าเปลือยเปล่าสวมเพียงรองเท้าแตะสีชมพูคู่หนึ่ง
แม้แต่อวิ๋นซูยังชอบตัวเองในสภาพนี้ เธอไม่เชื่อหรอกว่าเสียนเยว่จะไม่หลงเสน่ห์
เธอเดินไปหยุดหน้าห้องของเสียนเยว่ ยกมือเคาะประตูแล้วดัดเสียงให้หวานขึ้น
“เสียนเยว่ ไดร์เป่าผมในห้องฉันเสีย เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ผมยังเปียกอยู่เลย ช่วยเป่าผมให้หน่อยได้ไหม?”
“ได้—”
เสียนเยว่ขานรับจากในห้อง ตามด้วยเสียงฝีเท้าและเสียงเปิดประตู
ทันทีที่เปิดประตูแล้วเห็นเธอชัด ๆ เสียนเยว่ก็ชะงัก แก้มขาวผ่องค่อย ๆ แต้มสีแดงระเรื่อดุจหยก
อวิ๋นซูเงยหน้ามองเขา ยิ้มหวานพลางถามว่า “ไม่ให้ฉันเข้าไปเหรอ?”
“มะ...ไม่ใช่”
เสียนเยว่รีบเบือนหน้า เปิดประตูให้อวิ๋นซูเดินเข้าไป
ห้องที่เสียนเยว่อยู่เป็นห้องนอนรอง ซึ่งเล็กกว่าห้องนอนหลักของอวิ๋นซูเล็กน้อย แต่เขาจัดห้องไว้อย่างเป็นระเบียบ ข้าวของก็วางเข้าที่เข้าทาง
เสียนเยว่รินน้ำอุ่นให้เธอแก้วหนึ่ง แล้วไปหยิบไดร์เป่าผม