ภายในร้านเคเอฟซีชั้นหนึ่งของห้างสรรพสินค้า เหลิ่งเซียวเซียวมาถึงก่อนแล้ว
เธอสั่งโคล่าหนึ่งแก้ว นั่งตรงที่นั่งริมหน้าต่าง ดูดน้ำผ่านหลอดพลางมองผู้คนเดินขวักไขว่ด้านนอกอย่างเบื่อหน่าย
ไม่นานนัก เงาร่างในชุดสีม่วงอ่อนก็ผลักประตูเข้ามา
เป็นไป๋ซูเยว่
เธอสวมเดรสสายเดี่ยวลายดอกไม้สีม่วงอ่อน ผมยาวปล่อยสยายพาดบ่าอย่างไม่ใส่ใจ ทันทีที่ก้าวเข้ามา สายตาของคนไม่น้อยในร้านก็เหลือบมองเธอเป็นระยะ
“เซียวเซียว ขอโทษนะ ระหว่างทางรถติดนิดหน่อย”
ไป๋ซูเยว่เดินมานั่งฝั่งตรงข้ามเหลิ่งเซียวเซียว
“ไม่เป็นไร ๆ ฉันก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน”
เหลิ่งเซียวเซียวหัวเราะพลางโบกมือ
“จริงสิ เซียวเซียว มะรืนนี้ไปดูหนังกันไหม หนังเรื่อง ‘คนบ้าหิน’ ที่หวงปั๋วแสดงกำลังจะเข้าฉายแล้ว ฉันดูตัวอย่างแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจดี” ไป๋ซูเยว่ชวน
“มะรืนนี้เหรอ?”
เหลิ่งเซียวเซียวส่ายหน้า “มะรืนไม่ได้หรอก ฉันมีธุระ”
“มะรืนเธอไม่ได้หยุดเหรอ?”
“เฉินอินชวนฉันไปเป็นนางแบบเสื้อผ้า บอกว่าจะจ่ายค่าจ้างวันละ 300 หยวน ฉันรับปากไปแล้ว”
พอได้ยินเช่นนั้น ไป๋ซูเยว่ก็เบิกตากว้าง
“อะไรนะ?! เขาชวนเธอไปเป็นนางแบบเสื้อผ้าเหรอ?!”
“ชู่ว!”
เหลิ่งเซียวเซียวรีบทำท่าขอให้เงียบ ส่งสัญญาณให้ไป๋ซูเยว่พูดเบา ๆ
ไป๋ซูเยว่เห็นคนรอบข้างหลายคนหันมามองพวกเธอ จึงลดเสียงลงทันที
“เดี๋ยวนะ ทำไมเขาถึงชวนเธอไปเป็นนางแบบล่ะ?”
เหลิ่งเซียวเซียวอธิบายเสียงเบา “ฉันได้ยินเขาบอกว่าเปิดร้านออนไลน์เอง แล้วก็สั่งเสื้อผ้าผู้หญิงมาล็อตหนึ่ง ต้องหานางแบบมาถ่ายรูป”