ว่านเจียฝูเปิดกิจการวันที่สิบ
จ้าวอีโจวส่งผลสอบการฝึกอบรมพนักงานรอบสองลงในกรุ๊ปงาน
พนักงานประจำการหนึ่งร้อยสี่สิบเจ็ดคน อัตราผ่านการประเมินร้อยละเก้าสิบเอ็ด
ในสิบสามคนที่ไม่ผ่าน เก้าคนเป็นปัญหาทัศนคติ สี่คนไม่ชำนาญงาน
จ้าวอีโจวให้โอกาสสอบซ่อมหนึ่งครั้ง ทบทวนอีกสามวัน ถ้ายังไม่ผ่าน ก็แนะนำให้ออก
ลู่หมิงตอบกลับว่า “ไม่แนะนำให้ออก ไม่ไหวจริง ๆ ก็โยกย้ายตำแหน่ง ยกเว้นทำผิดกฎหมายหรือก่อผลเสียร้ายแรง ว่านเจียฝูจะไม่ไล่พนักงานคนใดออกเอง”
“รับทราบ!”
เนื้อหาการอบรมไม่ซับซ้อน มีทั้งหมดสี่ข้อ
หนึ่ง ลูกค้าเดินเข้ามาในระยะสายตาสามเมตร ต้องยิ้มและพยักหน้า
สอง ชั่งน้ำหนักปัดเศษสตางค์ได้ แต่ต้องแจ้งลูกค้าอย่างแข็งขันว่าปัดให้เท่าไหร่ ให้เขารู้ตัวเลขในใจ
สาม เจอการขอคืนหรือเปลี่ยนสินค้า ต้องขอโทษก่อนแล้วค่อยจัดการ ไม่ต้องถามเหตุผล
สี่ ทุกตำแหน่ง ทุกช่วงเวลา ห้ามเล่นมือถือ
กฎสี่ข้อ เขียนลงบนกระดาษ A4 ติดไว้บนผนังทุกแผนก ใช้ขนาดตัวอักษรใหญ่สุด
จ้าวอีโจวควบคุมการอบรมภาคกลางคืนด้วยตัวเองสามรอบ ครั้งละสองชั่วโมง ค่าล่วงเวลาจ่ายสองเท่า
พนักงานแคชเชียร์คนหนึ่งบ่นเบา ๆ ว่า “ไม่ใช่ร้านไห่ตี่เลาสักหน่อย เรื่องมากจริง” วันรุ่งขึ้นถูกจ้าวอีโจวเรียกไปคุยในห้องทำงานสิบห้านาที ออกมาก็ไม่ปริปากอีกเลย
เห็นผลได้ทันตา
วันที่สิบสองหลังเปิดกิจการ วิดีโอสั้นคลิปหนึ่งดังระเบิดในหน้าท้องถิ่นอำเภอยวิ๋นเมิ่งของติ๊กต็อก
คนถ่ายเป็นคุณแม่ยังสาวที่พาลูกวัยสามขวบมาด้วย
เธอถ่ายวิดีโอในห้องแม่และเด็กชั้นสองของว่านเจียฝู: เครื่องกดน้ำอุ่นแบบควบคุมอุณหภูมิ, โต๊ะเปลี่ยนผ้าอ้อม, ห้องให้นมส่วนตัว และช่วงท้ายเลนส์กล้องจับไปที่พนักงานหญิงใส่ชุดยูนิฟอร์มสีน้ำเงินตรงหน้าประตู
พนักงานคนนั้นนั่งยอง ๆ ช่วยเธอล็อกที่ห้ามล้อรถเข็นเด็กให้แน่น จากนั้นก็เก็บจุกนมที่ตกพื้นขึ้นมาเช็ดด้วยทิชชู่เปียกจนสะอาดแล้วคืนให้เด็ก