สายของซุนฉางหมิงถูกตัด
สถานที่ตกอยู่ในความโกลาหล
เสียงเด็กร้องไห้ดังมาจากโซนเด็กชั้นสอง ถูกกลบไปครึ่งหนึ่งด้วยเสียงปลอบโยนที่รีบร้อนของพ่อแม่
จ้าวอีโจวเดินตามขั้นตอนฉุกเฉินผ่านวิทยุสื่อสารไปแล้วรอบหนึ่ง
รปภ.ประจำที่ทางออกทั้งสี่ เคาน์เตอร์แคชเชียร์หยุดให้บริการทั้งหมด พนักงานจัดเรียงสินค้ากระจายไปตามหัวทางเดินของแต่ละชั้นวาง สั่งการฝูงชน ป้องกันการเบียดเสียดและชนกระแทกในความมืด
ลู่หมิงยืนอยู่ข้างซุนฉางหมิง แสงจากหน้าจอมือถือสะท้อนบนใบหน้า
คนกลุ่มหนึ่งล้อมรอบอยู่
หวังเว่ยกั๋ว จางก่วงหัว ไป๋ฉงเหวิน หัวหน้าหม่า และยังมีบล็อกเกอร์ท้องถิ่นสามคนที่กำลังไลฟ์สดด้วยมือถือ รวมถึงหลินซีที่แบกกล้องอยู่
สายตาทุกคู่ส่ายไปมาระหว่างซุนฉางหมิงกับลู่หมิง
ไม่มีใครพูด แต่ทุกคนรอคำตอบ
ตอนนั้นเอง มือถือของซุนฉางหมิงก็ดังขึ้น
หน้าจอแสดง: ซูฉางหง
“เลขาธิการซุน สืบจนกระจ่างแล้วครับ โซนห้างว่านเจียฝู ช่วงเช้ามีคนยื่นขอตรวจซ่อมชั่วคราว ในใบสั่งงานเขียนว่า 'ตรวจตามวาระ' ผู้อนุมัติคือหัวหน้ากะของศูนย์ควบคุม แต่ความจริงแล้ว สายป้อนเส้นนี้เพิ่งตรวจประจำปีไปเมื่อวาน ไม่จำเป็นต้องตรวจซ้ำเลยครับ เลขาธิการซุน เรื่องนี้ผมไม่ทราบมาก่อนเลยจริงๆ….”
“กว่าจะซ่อมเสร็จใช้เวลาเท่าไหร่?”
“จัดการให้แล้วครับ เร็วสุดสิบนาที”
“ห้านาที”
ซุนฉางหมิงวางสาย เก็บมือถือใส่กระเป๋า
เขาหันกลับมา กวาดสายตามองบรรดาหัวหน้าสำนักที่ยืนล้อมอยู่