ดึกสงัดแล้ว
ไฟบนชั้นสามของอาคารพรรคอำเภอยังสว่างอยู่
ซุนฉางหมิงยืนอยู่หน้าหน้าต่าง บุหรี่ครึ่งมวนหนีบระหว่างนิ้วใกล้จะหมดเล่ม
หน้าต่างเปิดแง้มไว้ มีลมกลางคืนพัดลอดเข้ามาตามร่อง นำพาไอเย็นวูบหนึ่ง
ในที่เขี่ยบุหรี่คริสตัลบนโต๊ะเต็มไปด้วยก้นบุหรี่ที่ถูกขยี้ทิ้งไว้ระเกะระกะ
ในหัวของเขากำลังจำลองสถานการณ์อันโหดร้ายอย่างที่สุด
คมดาบของคณะตรวจสอบโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้าจากสำนักงานประกันสุขภาพแห่งชาติ พร้อมจะฟาดฟันลงมาเด็ดหัวผู้คนนับไม่ถ้วนเมื่อไหร่ก็ได้
ร้านยาจี้ซื่อเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ถ้าสืบสาวราวเรื่องต่อไป จะดึงเอาเรื่องเน่าเฟะออกมาได้มากแค่ไหน ซุนฉางหมิงรู้ดีแก่ใจ
เจิ้งจ้านหยงจากสำนักงานกำกับดูแลตลาด หลิวเต๋อโฮ่วจากสาธารณสุข เฉินเข่อเหวยจากสำนักงานประกันสุขภาพ... นี่ยังเป็นแค่ที่เห็นกันชัดๆ
เบื้องหลัง ทั้งคลัง ตำรวจ กระทั่งในสำนักงานพรรคอำเภอเอง มีคนอีกกี่คนที่พัวพันกับเครือข่ายผลประโยชน์อันมหึมาของตระกูลซู?
แวดวงข้าราชการอวิ๋นเมิ่งเป็นเหมือนตะแกรงร่อนที่รั่วเป็นรูตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
หนทางตรงหน้าซุนฉางหมิงมีเพียงสองสาย
สายแรก แกล้งตาย ให้ความร่วมมือกับคณะตรวจสอบเต็มที่ เจอใครก็จัดการคนนั้น
แต่ผลลัพธ์ที่ตามมาคือ มณฑลและเมืองจะลงดาบจัดการเขา เบอร์หนึ่งอย่างเขาโดยตรง
การกำกับดูแลไม่เข้มงวด ละเลยหน้าที่อย่างร้ายแรง หมวกใบนี้สวมลงมา ชีวิตการเมืองของเขาพูดได้เลยว่าจบสิ้น น่ากลัวกว่านั้นคือ ถ้าคณะตรวจสอบขุดลึกลงไปเจอการทุจริตเชิงระบบ เขาอาจต้องโทษถึงขั้นติดคุก