ซูกั๋วต้งนิ่งงัน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมซูเหวินถึงบอกว่านี่เป็นเรื่องดี
ซูเหวินจุดบุหรี่มวนใหม่ ควันลอยคลุ้ง เขาค่อย ๆ เอ่ยปาก “พ่อครับ หนึ่งเดือน ถูก CCTV ประโคมข่าวสองครั้ง ครั้งแรกข้อมูลการลงทุนปลอม ครั้งที่สองยักยอกเงินกองทุนประกันสุขภาพ พ่อคิดว่าตอนนี้ซุนฉางหมิงตกอยู่ในสภาพไหน”
“สภาพไหน ตอนนี้เขาพร้อมจะฆ่าฟันไม่เลี้ยง” ซูกั๋วต้งว่า “พรุ่งนี้เช้า คณะสอบสวนจะบุกค้นร้านยาจี้ซื่อพลิกหาหลักฐาน ไล่สาวไปตามเบาะแส...”
“ใช่ เขาต้องฆ่าฟัน” ซูเหวินขัด “เพราะถ้าเขาไม่กำจัดใคร สักคน ทางมณฑลและเทศบาลก็จะจัดการเขา เขามีทางเดียวคือเปิดโปงปัญหาในอำเภอยวิ๋นเมิ่งให้หมดเปลือก ดึงเอาตัวอย่างผิด ๆ ออกมาเป็นแพะ ถึงจะพิสูจน์ได้ว่าเลขาธิการพรรคอำเภออย่างเขาเป็นผู้บริสุทธิ์ ถูกคนข้างล่างหลอก”
ซูเหวินโน้มตัวไปข้างหน้า จ้องตาซูกั๋วต้ง “แต่พ่อครับ ในอำเภอยวิ๋นเมิ่งนี่ มีกี่คนกันที่มือสะอาด”
ซูกั๋วต้งขมวดคิ้ว ไม่ตอบ
ซูเหวินพูดต่อ “เจิ้งจ้านหยงจากสำนักงานกำกับดูแลตลาด หลิวเต๋อโฮ่วจากสาธารณสุข แล้วก็พวกคนในสำนักงานประกันสุขภาพ หลายปีมานี้ ผลประโยชน์จากการถอนเงินร้านขายยา แม้ส่วนใหญ่จะตกที่เรา แต่มีใครบ้างที่ไม่ได้รับผลประโยชน์”
ซูเหวินนับนิ้วไล่ให้ฟังทีละคน “ยังมีผู้อำนวยการสำนักคลัง กรมที่ดิน สำนักงานการเคหะฯ พวกนี้มีใครบ้างที่มือสะอาด”
ซูกั๋วต้งหน้าตึงเครียด
ซูเหวินพูดต่อ “คนพวกนี้ ปกติดูเคารพซุนฉางหมิงอย่างสูง นั่นเพราะซุนฉางหมิงไม่แตะต้องผลประโยชน์หลักของพวกเขา ตอนนี้ซุนฉางหมิงจะทำลายลู่ทางหากินของพวกเขา จะเอาชีวิตพวกเขา ถ้ามีใครนำหัว พวกมันก็พร้อมจะหันกลับมากัด แถมกัดแรงด้วย ทุกคนอยู่ในเรือลำเดียวกัน เมื่อซุนฉางหมิงไม่ปล่อยให้มีชีวิต ก็ไม่ต้องมีใครอยู่ต่อไป”