ทางหูขุยคาดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวจะพัฒนาไปถึงขั้นนี้ มันเกินกว่าที่เขาคาดไว้มาก
แผนดำเนินไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ไฟดับจริง หน้างานวุ่นวายจริง
แต่มีสองเรื่องที่เขาไม่ได้คาดคิด
ข้อแรก ซุนฉางหมิงอยู่ที่นั่นด้วย
ข้อสอง ลู่หมิงควักเงินกว่าร้อยล้านมาปลอบขวัญผู้คน ไม่เพียงไม่เสียหน้า แต่กลับได้รับคำชมเชย
หูขุยกดโทรหาคนในศูนย์ควบคุมจ่ายไฟ
ปิดเครื่อง
โทรอีกครั้ง
ก็ยังปิดเครื่อง
ตอนนั้นเมียเขากำลังนั่งขดอยู่บนโซฟาไถวิดีโอสั้น บนจอฉายภาพเปิดร้านว่านเจียฝู ลู่หมิงถือไมโครโฟนยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน คอมเมนต์ลอยเต็มจอแน่นขนัด
หูขุยเหลือบมอง "ปิดเสียงเดี๋ยวนี้!"
เมียเขาเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้ขยับ
หูขุยก้าวพรวดสามก้าว กระชากโทรศัพท์มาปาลงบนเบาะโซฟา
"แม่แกเอ๊ย! กูบอกให้ปิด!" เมียเขาหดคอ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาปิดเสียง
หูขุยยิ่งคิดยิ่งโมโห หยิบโทรศัพท์กดโทรหาซูฉางหง
"หัวหน้าซู... เรื่องวันนั้น... หืม? หมายความว่าไงไม่ต้องติดต่ออีก? หัวหน้าซู พวกเรารู้จักกันมาหลายปีนะ หัวหน้าซู ฮัลโหล หัวหน้าซู?"
เมียเขาเห็นทุกอย่าง
หล่อนไม่เข้าใจกลเม็ดในสนามธุรกิจ แต่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ผู้ชายเริ่มตกต่ำ หล่อนได้กลิ่นก่อนใคร
สมัยอยู่เจิ้งโจวช่วงจัดงานมอเตอร์โชว์ หล่อนเห็นเจ้านายมากมายจากที่เคยมีคนห้อมล้อม ไปสู่ไร้คนเหลียวแล และสัญญาณก็เหมือนเดิมเสมอ คือโทรศัพท์ที่คนรับน้อยลงเรื่อยๆ