วันละหกสิบล้าน แต่ใช้ได้แค่ในอำเภอ?

ตอนที่ 12 ฉันอยากสร้างซูเปอร์สโตร์ขนาดใหญ่

8 นาที· 1.7K คำ

ที่ดินอุตสาหกรรม 100 หมู่

ทางโทรศัพท์ ลู่หมิงไม่ได้แสดงท่าทีอะไร พูดแค่ว่า “ไว้เจอกันพรุ่งนี้ค่อยคุย” แล้วก็วางสาย

คืนนั้น เขาเปิดคอมพิวเตอร์ในห้องนอน ค้นหาตำแหน่งของหมู่บ้านฉือหลี่ปู้

ทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอ ห่างจากตัวเมืองหลักประมาณ 7 กิโลเมตร

ดูจากแผนที่ดาวเทียม เป็นพื้นที่โล่งสีเหลืองอมเทาผืนใหญ่ ติดกับถนนหลวงสายหลัก ทางเหนือเป็นคลองชลประทาน ถัดขึ้นไปคือทุ่งนาที่ต่อเนื่องกัน

เขาขยายแผนที่จนสุด พิกเซลเบลอมาก มองออกแค่ว่าที่ดินผืนนั้นถูกปรับพื้นที่แล้ว

โดยรอบมีบ้านเตี้ย ๆ กระจายอยู่ไม่กี่หลัง น่าจะเป็นบ้านที่ชาวบ้านสร้างเอง

สภาพถนนทั่วไป เป็นถนนคอนกรีตสองเลน ไม่มีไฟถนน

ลู่หมิงค้นดูบันทึกการเปิดประมูลที่ดินอุตสาหกรรมของอำเภอยวิ๋นเมิ่งอีกครั้ง

เว็บไซต์ของสำนักงานทรัพยากรธรรมชาติอำเภอทำมาเรียบง่ายมาก ใช้เทมเพลตเมื่อสิบปีก่อน โหลดหน้าอยู่ครึ่งวันก็เด้งเป็นตัวหนังสือยุ่งเหยิง

เปิดไปหลายหน้า ในที่สุดก็เจอประกาศเปิดประมูลเมื่อปี 2022

ที่ดินอุตสาหกรรมหมู่บ้านฉือหลี่ปู้ ขนาดพื้นที่ 66,840 ตารางเมตร หรือประมาณ 100.2 หมู่

วัตถุประสงค์การใช้ที่ดิน: อุตสาหกรรม

อายุการมอบสิทธิ์: 50 ปี

ราคาเริ่มต้น: หมู่ละ 240,000 หยวน

หมู่ละ 240,000 100 หมู่ก็เท่ากับ 24,000,000

สองปีแล้ว ไม่มีใครประมูลเลย

24,000,000 ที่ดิน 100 หมู่ ที่อำเภอยวิ๋นเมิ่ง กลับขายไม่ออก

นี่บ่งบอกอะไร? บ่งบอกว่าในพื้นที่ไม่มีธุรกิจไหนมีความต้องการขยายเลย

กำลังการผลิตทั้งหมดกำลังหดตัว

ลู่หมิงปิดคอมพิวเตอร์ นอนลงบนเตียง จ้องมองเพดาน

แผงระบบรีเฟรชตรงเวลาเที่ยงคืน

[จำนวนเงินที่จ่ายวันนี้: 60,024,700 หยวน เข้าบัญชีแล้ว]

[ยอดเงินในบัญชี: 216,148,800 หยวน]

สี่วันแล้ว เงินที่ใช้ไปเทียบไม่ได้แม้แต่เศษสตางค์

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป