เช้าวันรุ่งขึ้น
ชั้นหนึ่งของสำนักงานทรัพยากรธรรมชาติอำเภอยวิ๋นเมิ่ง ห้องประมูลที่ดิน
ปกติห้องโถงนี้เงียบเหงา แปลงที่ดินที่ติดป้ายประมูลมาสองปีมีมากกว่าคนที่มาเดินเรื่องเสียอีก
วันนี้ไม่เหมือนเดิม หน้าร้านจอดรถไว้เจ็ดแปดคัน ตรงทางเดินมีคนยืนเป็นกลุ่ม ๆ อยู่หลายกลุ่ม
โจวเหยียนพาเจ้าหน้าที่สองคนมาจัดโต๊ะบนเวที เครื่องโปรเจคเตอร์ฉายภาพมุมสูงของแปลงที่ดินสิบลี้ปูและข้อมูลการประมูล
ราคาเริ่มต้นประมูล: 24 ล้านหยวน
เงินประกัน: 4.8 ล้านหยวน
อัตราการเพิ่มราคา: ไม่ต่ำกว่าครั้งละ 5 แสนหยวน
เก้าโมงห้าสิบ หูขุยมาถึง
เฉินจื้อหย่วนเดินตามหลัง ในมือกำซองเอกสารอยู่
ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องประมูล หูขุยตรงไปนั่งที่เก้าอี้แถวหน้าสุดด้านขวา สายตากวาดมองไปทั่วห้องประชุม
ลู่หมิงยังไม่มา
มุมปากของหูขุยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
เขาหันไปกระซิบบอกเฉินจื้อหย่วนว่า “เห็นไหม เขาไม่กล้ามาแล้ว”
เฉินจื้อหย่วนไม่ตอบ เมื่อคืนเขานอนไม่หลับอีกแล้ว
เก้าโมงห้าสิบห้า
เสียงเครื่องยนต์ของรถมายบัคดังมาจากนอกหน้าต่าง
รอยยิ้มหูขุยชะงักไปครึ่งวินาที
เขาไม่ได้หันไปมอง แต่ร่างกายนั่งหลังตรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ลู่หมิงผลักประตูเข้ามา
ฟางอวี๋เดินตามหลังมา ชุดสูททำงานสีดำ แฟ้มเอกสารหนีบไว้ใต้รักแร้
ลู่ยวนเดินรั้งท้าย สะพายกระเป๋าสีดำไว้ข้างหลัง ภายในบรรจุตราประทับบริษัทกับ U-shield ธนาคาร
สามคนนั่งลง ตรงข้ามกับหูขุยพอดี
หลังจากลู่หมิงนั่งลง เงยหน้าขึ้นผงกหัวให้หูขุยเล็กน้อย “ประธานหู”
หูขุยตอบกลับ “ประธานลู่”
……
สิบโมงตรง
พิธีกรคือรองหัวหน้าแผนกที่ดินของสำนักงานทรัพยากรธรรมชาติ ใส่แว่นตา ถือไมโครโฟน ท่องกฎการประมูลและข้อมูลแปลงที่ดินตามสคริปต์