ช่วงบ่าย ทนายเฉิงมาถึงโรงพยาบาล
เธอไม่ได้แต่งตัวให้ดูโดดเด่นอะไร เพียงถือกระเป๋าเอกสารสีดำใบหนึ่ง ก่อนเข้าห้องผู้ป่วยก็หยุดอยู่หน้าประตูสักครู่ รอดูว่าอาการของเด็กคงที่ก่อน จึงค่อยเคาะประตูเบาๆ
เสิ่นหนานซิงลุกขึ้นยืน
"ทนายเฉิง"
กู้เฉิงอันเงยหน้า สีหน้าพลันฉายแววซับซ้อน
คุณแม่กู้ยิ่งตื่นตัวขึ้นมาทันที
"เรียกทนายมาที่โรงพยาบาลทำไมกัน เซี่ยวเป่ายังป่วยอยู่เลยนะ!"
เสิ่นหนานซิงไม่ได้โต้เถียง
ทนายเฉิงพยักหน้าเล็กน้อย น้ำเสียงสุภาพมาก
"คุณกู้คะ อาการป่วยของเด็กต้องมาก่อน วันนี้ที่ฉันมานี้จะไม่รบกวนเวลาพักของเด็กหรอกค่ะ แค่มีเอกสารบางอย่างที่ต้องให้คุณเฉินตรวจสอบเท่านั้น"
คุณแม่กู้กำลังจะพูดอะไรต่อ แต่กู้เฉิงอันกลับเอ่ยขึ้นก่อน
"แม่ อย่าเสียงดัง"
คุณแม่กู้ชะงัก
ก่อนหน้านี้ หากเกี่ยวข้องกับเสิ่นหนานซิง กู้เฉิงอันไม่ค่อยขัดจังหวะแม่ซึ่งๆ หน้าแบบนี้
นางรู้สึกเสียหน้า แต่สุดท้ายก็ลดเสียงลง
ทนายเฉิงเรียกเสิ่นหนานซิงไปตรงปลายทางเดิน
ทั้งสองยืนอยู่ริมหน้าต่าง พูดคุยกันเบาๆ
"บันทึกตั้งแต่เมื่อคืนที่เข้าแผนกฉุกเฉินจนถึงวันนี้ที่มาตรวจรักษา ฉันแนะนำให้เก็บไว้ให้หมด" ทนายเฉิงเปิดแฟ้มเอกสาร "รวมถึงบันทึกการลงทะเบียน บันทึกการชำระเงิน ใบรับรองการวินิจฉัย คำสั่งแพทย์ ใบจ่ายยา บันทึกอุณหภูมิ และเวลาการโทรศัพท์ระหว่างคุณกับคุณกู้และคุณครู"