โทรศัพท์จากคุณแม่สามีมาถึงเร็วมาก
ตอนที่เห็นชื่อบนหน้าจอ เสิ่นหนานซิงกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ที่ระเบียงบ้านใหม่
หน้าจอเด้งขึ้นว่า “คุณแม่กู้” สองคำ เธอไม่ได้รับทันที
หลังหย่าแล้ว เธอเปลี่ยนชื่อบันทึกจาก “แม่” เป็น “คุณแม่กู้” เรียบร้อยแล้ว
เป็นแค่การเปลี่ยนคำเรียกเล็กน้อย แต่กลับทำให้ในใจเธอกระจ่างขึ้นมาก
คนคนนี้ไม่ได้เป็นคุณแม่สามีที่เธอต้องเอาใจอีกต่อไปแล้ว
เป็นแค่คุณย่าของลูก และแม่ของอดีตสามี
เสิ่นหนานซิงรับสายตอนที่เสียงเรียกเข้าดังจนเกือบจะตัดสายเอง
“ฮัลโหล”
น้ำเสียงของคุณแม่กู้เป็นแบบเดิมไม่เปลี่ยน เจือด้วยความสนิทสนมที่มองลงมาจากที่สูง
“หนานซิงเหรอ ได้ยินว่าเธอย้ายบ้านน่ะ”
เสิ่นหนานซิงวางกาน้ำลง แล้วเดินไปที่ห้องนั่งเล่น
“ค่ะ เปลี่ยนที่อยู่ให้ใกล้โรงเรียนของลูกมากขึ้นหน่อย”
คุณแม่กู้หัวเราะหนึ่งครั้ง แต่ในคำพูดแฝงการหยั่งเชิงไว้ชัดเจน “อ้าว เรื่องใหญ่ขนาดนี้ยังไม่บอกพวกเราสักนิดเลย ได้ยินจากเซี่ยวเป่าว่า ที่เธอน่ะมีเตียงไดโนเสาร์อะไรด้วย แล้วก็โต๊ะหนังสืออีก จัดซะมีโน่นมีนี่เลยนะ”