การไกล่เกลี่ยครั้งสุดท้ายกำหนดไว้ในเช้าวันศุกร์
ตอนที่เสิ่นหนานซิงมาถึงห้องไกล่เกลี่ย กู้เฉิงอันก็อยู่ที่นั่นแล้ว
เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีเข้ม ใต้ตามีร่องรอยความอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัด
คุณแม่กู้ก็มาด้วย นั่งอยู่ข้างเขา สีหน้ายังคงไม่สู้ดี
หลินซืออวี่ไม่ได้ปรากฏตัว
ข้อนี้ไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจแต่อย่างใด
ช่วงนี้เธอกับกู้เฉิงอันทะเลาะกันแทบทุกวัน ไม่อยากมายุ่งเรื่องของเด็กสองคนอีกแล้ว
ทนายเฉิงวางเอกสารที่รวบรวมไว้บนโต๊ะ เป็นปึกหนา
ผู้ไกล่เกลี่ยมองทั้งสองฝ่ายหนหนึ่งก่อน
"วันนี้ยังคงมุ่งเน้นที่การสื่อสารเรื่องเปลี่ยนแปลงสิทธิ์การเลี้ยงดูเด็กสองคน หวังว่าทั้งสองฝ่ายจะเริ่มจากผลประโยชน์ของเด็กเป็นหลัก พยายามลดผลกระทบต่อเด็กให้มากที่สุด"
คุณแม่กู้ตั้งท่าจะอ้าปากพูดทันที
แต่กู้เฉิงอันกลับจับมือเธอไว้
"แม่ครับ ฟังก่อน"
คุณแม่กู้จ้องเขาเขม็งด้วยความไม่พอใจ
ผู้ไกล่เกลี่ยพลิกอ่านเอกสาร
ผลตอบรับจากโรงเรียน
บันทึกของโรงพยาบาล
การแสดงความต้องการของเด็ก
คำชี้แจงเกี่ยวกับสภาพที่พักอาศัยปัจจุบัน
สัญญาแม่บ้าน
การจัดการด้านการศึกษา
แผนการเยี่ยมเยียน
ฝั่งของเสิ่นหนานซิงเตรียมไว้ครบถ้วนมาก
เอกสารทุกชิ้นไม่ใช่การกล่าวหาเลื่อนลอย หากแต่ระบุข้อเท็จจริงอย่างชัดเจนว่า เด็กสองคนอยู่กับเสิ่นหนานซิงมีความมั่นคงมากกว่า
ผู้ไกล่เกลี่ยเงยหน้าถามกู้เฉิงอัน
"คุณกู้ครับ คุณมีความเห็นอย่างไรกับเอกสารเหล่านี้"
กู้เฉิงอันเงียบไปนาน
คุณแม่กู้ร้อนใจอยากจะพูดแทนเขา