คำร้องขอจดทะเบียนหย่าถูกยื่นในวันที่สามหลังจากย้ายออกมา
โถงของสำนักงานทะเบียนเงียบกว่าที่เฉินหนานซิงคิดไว้ ผู้คนเดินไปมาไม่มากนัก มีทั้งมาจดทะเบียนสมรสและหย่า ตรงหน้าต่างจดทะเบียนสมรสมีชายหญิงวัยรุ่นสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ถือดอกไม้ในมือ ยิ้มอย่างตื่นเต้นและหวานชื่น ส่วนฝั่งหน้าต่างหย่า ทุกคนเงียบกว่ามาก
เฉินหนานซิงและกู้เฉิงอันนั่งบนเก้าอี้รอ ห่างกันราวหนึ่งช่วงตัว
พวกเขายื่นเอกสารเข้าไป เจ้าหน้าที่ตรวจตามขั้นตอน ทั้งบัตรประชาชน ทะเบียนบ้าน ทะเบียนสมรส ข้อตกลงการหย่า
“ทั้งสองฝ่ายสมัครใจหย่าหรือไม่”
ตอนเจ้าหน้าที่ถามประโยคนี้ ใจเฉินหนานซิงยังสั่นไหวอยู่บ้าง
กู้เฉิงอันพูดก่อนว่า “สมัครใจ”
เฉินหนานซิงหยุดไปหนึ่งวินาที แล้วก็พูดว่า “สมัครใจ”
พูดสองคำนี้จบ จู่ ๆ เธอก็หวนนึกถึงเมื่อหลายปีก่อน ตอนพวกเขาอยู่หน้าต่างอีกบานเพื่อรับทะเบียนสมรส วันนั้นกู้เฉิงอันจับมือเธอไว้ พูดว่าต่อไปพวกเราก็คือครอบครัวเดียวกันแล้ว ตอนนั้นเธอเชื่อจริง ๆ ว่าครอบครัวคือความสัมพันธ์ที่มั่นคงที่สุด
ตอนนี้เธอถึงได้รู้ว่า “ครอบครัว” บางครอบครัว เมื่อเดินมาถึงที่สุดท้าย ก็จะกลายเป็นคู่สัญญาฝ่าย ก. และฝ่าย ข. ในข้อตกลง