ซงซีพอจะประเมินราคาสินค้าในตลาดได้คร่าว ๆ แล้ว จึงเดินตามฝูงชนไปยังทางออก
ทันทีที่ออกจากตลาดสด เสียงอิเล็กทรอนิกส์แหบพร่าก็ดังขึ้นข้างหู
“วันนี้ราคาพิเศษ กล้วยกิโลกรัมละ 1.8 หยวน แอปเปิลกิโลกรัมละ 2.8 หยวน... ยินดีต้อนรับ เชิญเลือกซื้อสินค้าในร้านได้เลย”
เธอหยุดฝีเท้า หันไปมองทางขวามือตามเสียงนั้น
ร้านขนาดใหญ่ที่มีหน้าร้านกว้างขวาง พร้อมป้ายคำว่า ‘ซูเปอร์มาร์เก็ตเจียฮุ่ย’ แขวนเด่นอยู่เบื้องบนปรากฏแก่สายตา เสียงนั้นดังออกมาจากกล่องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ใบหนึ่งตรงหน้าประตู
เดิมทีเธอตั้งใจจะเดินจากไป แต่พอสายตาเหลือบเห็นธัญพืชที่อยู่หลังหน้าต่างกระจกใส หัวใจก็ไหววูบ ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปในร้าน
พื้นที่ภายในร้านกว้างกว่าที่เห็นจากข้างนอก ชั้นวางสินค้าเรียงเป็นระเบียบ สินค้าหลากหลายชนิดวางเรียงรายจนละลานตา
เธอรู้จุดหมายของตัวเองดี จึงเดินตรงไปยังบริเวณชั้นวางข้าวสาร
ข้าวสารขาวใสสะอาด แป้งสาลีเนื้อละเอียดสีขาวนวล ทั้งมีให้เลือกหลากหลาย คุณภาพดี และราคาถูกเสียจนทำให้เธอตกตะลึงอีกครั้ง
ข้าวสารขาวจั๊วะกับแป้งขาว ๆ กลับมีราคาเพียงกิโลกรัมละสองหยวนกว่า ซงซีรู้สึกบอกไม่ถูก
โลกแห่งนี้ไม่เพียงมีผักนานาชนิดมากมายเกินจินตนาการ แม้แต่ธัญพืชพื้นฐานที่สุดก็ยังมีเหลือเฟือและคุณภาพดีถึงเพียงนี้ แถมราคายังถูกจนน่าตกใจ
เธอขายไก่ได้หนึ่งตัว ก็ซื้อข้าวสารได้ตั้ง 40 ชั่ง
สำหรับครอบครัวที่ประหยัดแล้ว ปริมาณเท่านี้มากพอจะเป็นเสบียงให้คนคนหนึ่งกินได้ตลอดทั้งเดือน
ถ้าเปลี่ยนเป็นข้าวกล้องกับรำข้าวทั้งหมด จะกินได้นานกว่านี้อีกไม่ใช่หรือ?