เมื่อเข้าใกล้สไลเดอร์ ก็พอได้ยินเสียงแผ่วเบาดังมาจากด้านล่างสุด
ด้านในสไลเดอร์ทาด้วยสีน้ำเงินสว่าง มีสีบางส่วนหลุดลอก เผยให้เห็นแผ่นเหล็กด้านใน ดูคล้ายเครื่องเล่นในสวนสนุกยุค 80–90
เฉินจี้ไม่ลังเลอีก รีบไถลลงไปทันที
สไลเดอร์ยาวกว่าที่เขาคิดไว้มาก บางทีอาจเป็นเพราะความสูง จึงถูกออกแบบให้เป็นเกลียว
ผ่านไปราวสิบกว่าวินาที เฉินจี้จึงมองเห็นแสงสีขาวสว่างจ้าจากปากทาง
พริบตาเดียว เขาก็พุ่งออกจากสไลเดอร์ ร่างกระแทกลงในบ่อลูกบอลที่ปูด้วยลูกบอลฟองน้ำหนาเตอะ เกิดเสียงทึบหนักดังขึ้น
เห็นได้ชัดว่านี่คือเครื่องเล่นในร่มสำหรับเด็กเล็ก
เพิ่งออกมาจากที่มืด แสงสีขาวที่สว่างจ้าจนแสบตาทำให้เฉินจี้พร่ามัวไปชั่วขณะ
มือแข็งแรงข้างหนึ่งดึงเขาขึ้นมา
“คุณเป็นคนที่หก”
เป็นเสียงผู้หญิง ฟังดูสุขุมมั่นคง
เฉินจี้ลุกขึ้นจากกองลูกบอลฟองน้ำ ขยี้ตาอยู่สองสามที จึงมองเห็นคนที่ดึงเขาขึ้นมาได้ชัดเจน
ตรงหน้าเขาคือผู้หญิงสูงราว 170 เซนติเมตร ผมถักเปียสองข้าง สวมชุดวอร์ม หน้าตาธรรมดาไร้จุดเด่น ทว่ากลับดูคุ้นตาอย่างยิ่ง
กล้ามเนื้อบริเวณแขนและน่องของเธอเห็นได้ชัด
จู่ ๆ ชื่อหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัวเฉินจี้ เขาเอ่ยออกมาเบา ๆ ทันที “จางเหวินอี้?”
เธอคือนักมวยหญิงที่โด่งดังมากเมื่อสองปีก่อน
ผู้หญิงคนนั้นพยักหน้า ก่อนถอยไปสองสามก้าวแล้วเดินไปสมทบกับคนอื่นพร้อมเฉินจี้
ข้างหน้ายังมีอีกสี่คน
จางเหิงหนีออกมาก่อนเขาหนึ่งคน ตอนนี้ยืนอยู่ข้างชายผมแดงเข้ม พอเห็นเฉินจี้ออกมา เขาก็ชะงักไปอย่างอดไม่ได้