“เกมส่งสารงั้นหรือ...”
ชายหัวล้านพึมพำ นี่เป็นเกมละลายพฤติกรรมที่ค่อนข้างได้รับความนิยม ช่วงไม่กี่ปีมานี้มักเห็นในรายการวาไรตี้อยู่บ่อย ๆ
คนแรกจะส่งข้อความที่ได้รับให้คนข้างหลัง ทำต่อไปเช่นนี้จนถึงคนสุดท้าย หากพูดข้อความได้ถูกต้องโดยไม่มีผิดเพี้ยนก็จะเป็นฝ่ายชนะ
กระดานไวท์บอร์ดเห็นได้ชัดว่าใช้แสดงประโยคเริ่มต้น
“แล้วคำใบ้ที่ว่า ‘อิงตามสิ่งของ’ หมายความว่ายังไง?”
จ้าวสวินถาม คำใบ้ของเขตแดนยังคงคลุมเครือไม่ชัดเจนเหมือนเคย
ทันทีที่เขาพูดจบ โต๊ะตัวเล็ก ๆ ก็ปรากฏขึ้นข้างพวกเขา บนโต๊ะไม่มีอะไรเลย
“อาจเป็นคำใบ้ก็ได้”
เฉินจี้กล่าว “เกมส่งสารนี้ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ แต่เขตแดนมักจะเหลือทางรอดไว้เสมอ”
สิ่งที่เขาไม่ได้พูดออกมา แท้จริงแล้วเป็นข้อสันนิษฐานหนึ่งในใจของเฉินจี้
ระหว่างส่งสาร...
ประโยคต้นฉบับส่วนใหญ่คงถูกดัดแปลงไป
ถึงอย่างไรจนถึงตอนนี้ผีก็ยังไม่ปรากฏตัว
ทันใดนั้น เสียงกลไกก็ดังขึ้นอย่างติดขัด สะท้อนไปทั่วลานเด็กเล่นทั้งแห่ง:
【เกมกำลังจะเริ่ม】
【ผู้เล่นทุกท่าน-ท่าน-โปรดเรียงแถวตามลำดับจากหน้ามาหลัง แล้วอย่าขยับ-ขยับ】
【รอ-รอให้คนแรกอ่านข้อความบนกระดานดำ แล้วส่งต่อไปจนถึงคนสุดท้าย】
【โปรดระวัง: ระหว่างเกมห้าม-ขยับตามใจ】
ต่อมาเฉินจี้ก็รู้สึกราวกับมีใครผลักร่างเขาอยู่ เขาจึงเดินไปยังตำแหน่งหนึ่งโดยไม่รู้ตัว
คนอื่น ๆ ก็เป็นเช่นเดียวกัน
ผ่านไปสองสามนาที พลังที่ไม่รู้ที่มาก็ผลักทุกคนให้เรียงเป็นแถว
หันหน้าเข้าหากระดานดำ เรียงจากด้านหน้าไปด้านหลังตามลำดับดังนี้:
จางเหวินอี้, จางเหิง, ชายผมแดง, เฉินจี้, หยุนยวน, หวังเสี่ยวหมิง, จ้าวสวิน, ชายหัวล้าน