วันนี้เสิ่นจ้านเฉียงเปิดเทอม เป็นวันแรกที่เขาไปเรียนโรงเรียนใหม่ เย่ฟางเฟยจึงไปส่งเขาด้วยตัวเอง
ขากลับจากโรงเรียน เธอแวะไปตลาดเสรีอีกครั้ง
เมื่อคืนเสิ่นชุยเจวียนบอกว่า วันนี้เป็นวันเกิดพ่อสามี เสิ่นชุยหลานก็จะมาด้วย เย่ฟางเฟยเลยถือโอกาสซื้อเนื้อกับผักไปด้วย
ตอนนี้ตลาดเสรีมีของขายครบครัน ไม่เพียงมีพ่อค้าแม่ค้าตั้งแผงเท่านั้น ชาวบ้านละแวกใกล้เคียงยังนำผลผลิตจากบ้านมาขายด้วย
เย่ฟางเฟยซื้อไก่มาหนึ่งตัว ปลาสองตัว และผักหลายอย่าง พอกลับถึงร้าน ก็ได้ยินเย่เอ้อร์หู่เล่าข่าวร้ายราวฟ้าผ่าให้ฟัง
โจวหงฉีกับชู้ทำร้ายเสิ่นชุยหลานอย่างนั้นเหรอ?
เย่ฟางเฟยตกตะลึง นี่มันคำพูดบ้าอะไรกัน? เอาคำพวกนี้มาประกอบกันได้ยังไง?
เธอมองพ่อสามีที่หน้าเขียวคล้ำเพราะโกรธ และแม่สามีที่แทบจะโกรธจนตาย จู่ ๆ ความคิดที่แวบผ่านหัวเมื่อช่วงก่อนก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง
เธอนึกออกแล้ว ในหนังสือเรื่องภรรยาสาวแสนหวาน มีฉากของเสิ่นชุยหลานกับเสิ่นจ้านเฉียงอยู่บ้าง แต่มีการกล่าวถึงเสิ่นชุยหลานเพียงครั้งเดียว
เป็นปีที่สองหลังจากเธออุ้มลูกสาวกระโดดน้ำ โจวหงฉีกับพี่สะใภ้ของเขาพัวพันกับคดีลักทรัพย์ในเมือง
ที่จริงก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ถ้าเป็นเวลาปกติ อย่างมากก็แค่ถูกกักตัวอยู่พักหนึ่ง จ่ายค่าปรับนิดหน่อย แล้วก็ปล่อยตัวออกมา
แต่ปีนั้นเป็นช่วงที่ทั่วประเทศกวาดล้างอาชญากรรมอย่างเข้มงวดพอดี ก่อนหน้านี้ตอนเสิ่นชุยหลานกระโดดน้ำ ตระกูลโจวก็ต้องสูญเสียอย่างหนักไปแล้ว
ทว่าตระกูลโจวกับตระกูลเว่ยยอมหมดเนื้อหมดตัวเพื่อช่วยโจวหงฉีกับพี่สะใภ้ของเขา ขายทุกอย่างที่พอขายได้ และวิ่งเต้นขอความช่วยเหลือจากทุกคนที่พอจะพึ่งพาได้ แต่สุดท้ายก็ไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย
ท้ายที่สุด คนหนึ่งถูกตัดสินประหารชีวิต ส่วนอีกคนถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต และทั้งคู่ก็ถูกลงโทษอย่างรวดเร็วมาก