วันรุ่งขึ้น อัลเลนเป็นคนแรกที่ตื่นขึ้นมา
ก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว เมื่อคืนเจียงเจียงถูกเขารังแกอยู่นาน กว่าจะได้นอนก็เกือบรุ่งสาง ตอนนี้เหนื่อยจนตื่นไม่ไหวก็ไม่แปลก
แล้วเขาควรทำอย่างไรดี?
เมื่อคืนตอนสะลึมสะลือคล้ายจะรู้สึกถึงบางอย่าง พอลืมตาขึ้นก็เห็นเจียงเจียงอยู่ตรงหน้า ช่วงนี้เพราะป่วยจึงไม่ได้พบหน้าเธอเลยสักครั้ง พอได้เจอกันอีกครั้งก็อยากกอดเธอไว้ใกล้ ๆ
ใช่แล้ว! เดิมทีเขาแค่อยากกอดเจียงเจียงเท่านั้นเอง แค่นั้นจริง ๆ!
ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?
อัลเลนทั้งดีใจอยู่ในใจและรู้สึกผิดอย่างยิ่ง เขาเป็นคนแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไรกัน?
เขายังไม่ได้ขอเจียงเจียงแต่งงานเลย กลับกดเธอลงบนเตียงเสียก่อน เจียงเจียงจะคิดว่าเขาเป็นคนเลวทราม แล้วไม่สนใจเขาอีกเลยหรือเปล่า?
เขาอยากหนีไปให้พ้นเหลือเกิน
อัลเลนค่อย ๆ พลิกตัวอย่างระมัดระวัง ให้หญิงสาวที่นอนคว่ำอยู่บนอกของเขาลงไปนอนบนเตียง จากนั้นก็ย่องลงจากเตียง สวมเสื้อผ้าอย่างเงียบเชียบ
ทุกอย่างดำเนินไปอย่างสงบ อัลเลนแทบไม่กล้าหายใจแรง จนกระทั่ง...
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น ตามด้วยเสียงพ่อบ้าน “คุณชายอัลเลน ตื่นแล้วหรือยังครับ? ผมกับหมอเตรียมเข้าไปตรวจร่างกายให้คุณชาย”
ตามปกติในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เวลานี้คุณชายอัลเลนยังนอนอยู่ แต่วันนี้ฟังดูเหมือนข้างในมีความเคลื่อนไหวอยู่บ้าง?
หรือว่าคุณชายตื่นแล้ว?
พ่อบ้านจับลูกบิดกดลง ผลักประตูให้แง้มออก แล้วก็...