หลังวันนั้น เจียงซินเหลียนเหนื่อยล้าจนแทบหมดแรง แต่จวงเฮ่อหมิงก็เป็นคนอุ้มนางกลับตำหนักเจียนเจีย ถอดปิ่นปักผมให้ ชำระร่างกายให้นาง แล้วพาไปพักผ่อนบนเตียงอย่างดี
นางเหนื่อยจนไม่อยากขยับแม้แต่นิ้วเดียว หลับตาลงอย่างง่วงงุนใกล้จะผล็อยหลับ พลันรู้สึกได้ถึงสายตาหนักอึ้งของบุรุษที่จับจ้องใบหน้าอยู่
จวงเฮ่อหมิงนั่งอยู่ริมเตียง ทอดมองนางอยู่นาน ก่อนยื่นมือไปลูบแก้มงามอ่อนหวานของนางเบา ๆ
“อย่าทำเช่นนี้อีก”
อย่าเสี่ยงอันตรายอีก อย่าพาตัวเองไปอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงอีก คนเราตายได้ง่ายนัก ทั้งเหนื่อยตาย ทั้งป่วยตาย...
ไม่ว่าเรื่องอะไร สุดท้ายเขาก็จะยอมตามนางอยู่ดี เพราะฉะนั้นอย่าเอาตัวเองมาบีบบังคับเขาอีก
เขาถอดหยกประดับเอวออกมา วางลงในมือที่แบออกเล็กน้อยของนาง “หยกชิ้นนี้ใช้สั่งการลูกน้องทั้งหมดของข้าได้”
กล่าวจบ เขาก็มองนางลึกซึ้งอีกครั้ง ก่อนลุกขึ้นจากไป
เจียงซินเหลียนลูบคลำหยกในมือ แล้วเรียกระบบออกมา “ศูนย์แปดหก ช่วยดูสถานะฉันหน่อย”
【แถบสถานะของโฮสต์แสดงว่า: ตั้งครรภ์】
ศูนย์แปดหกด้านชาจนหมดแล้ว ทั้งวันเอาแต่ร้องให้รักษาเนื้อเรื่องและปกป้องชีวิตพระเอก จนมันเองก็เหนื่อยจะร้องแล้ว ท่าทีที่มีต่อพระเอกค่อย ๆ เปลี่ยนจากเป็นห่วงเป็นรำคาญ
นายเป็นพระเอกนะ ความปลอดภัยในชีวิตตัวเองไม่รู้จักดูแลหรือไง? ตายแล้วก็โทษตัวเองว่าไร้ความสามารถสิ มันไม่อยากยุ่งแล้วจริง ๆ!