【ช่วงนี้ดูเหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดีนะ?】
นับตั้งแต่กลับเข้าวังหลังจากล่าสัตว์ฤดูหนาว เจียงซินเหลียนก็ปิดตำหนักไม่ออกไปไหน ใครมาถามก็ล้วนบอกว่าตกใจจนร่างกายอ่อนแอ กำลังพักรักษาตัวอย่างสงบ
แต่ความจริง นางแอบออกจากเรือนทิงอวี่ทุกวัน ไปหาศาลาที่ไร้ผู้คนสักแห่งเพื่อหลีกหนีความวุ่นวาย
“ข้าจะไม่มีความสุขได้อย่างไร?” เจียงซินเหลียนเอนกายพิงเสาศาลาอย่างเกียจคร้าน มือถือเข็มกับด้าย เย็บปักอย่างเชื่องช้า ฝีเข็มเบี้ยวไปเบี้ยวมา
“ข้าได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว ตำแหน่งเจาอี๋ก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม ภารกิจสำเร็จง่ายราวกับหยิบของจากถุง ข้ามีความสุขจะตาย”
ศูนย์แปดหก: ……ไม่อย่างนั้นเจ้าก็ยิ้มสักหน่อย บางทีมันอาจจะเชื่อก็ได้
【เจ้าบอกว่าป่วย แต่กลับไม่อยู่ในวังทุกวัน หากฮ่องเต้ทรงจับได้ขึ้นมา…】
“ข้ามาทำภารกิจเท่านั้น หรือข้าต้องใช้ชีวิตเหมือนคนในราชวงศ์นี้ ที่ยึดสามีเป็นฟ้าและเทิดทูนฮ่องเต้ด้วยหรือ?”
เดิมทีนางมาที่นี่เพื่อหาความสงบ แต่ ศูนย์แปดหก กลับพูดจ้ออยู่ข้างหูนางทุกวัน ต่อให้เป็นคนอารมณ์ดีแค่ไหนก็ยังถูกยั่วจนหงุดหงิด
“ถ้ายังอยากอยู่ด้วยกันดี ๆ ก็หุบปากเสีย อย่ามาชี้นิ้วสั่งข้า”
ช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันมานี้ อารมณ์ของเจียงซินเหลียนมักเรียบเฉย นอกจากครั้งที่นางแสดงออกว่าเกลียดฮ่องเต้ เผยความรังเกียจออกมาเพียงแวบหนึ่งแล้ว ปกติก็สงบนิ่งราวกับสายลมและเมฆา
แต่ตอนนี้…
ศูนย์แปดหก รีบหุบปากอย่างว่าง่าย กลัวว่านางจะโมโหจริง ๆ แล้วทำเรื่องบ้าคลั่งขึ้นมา หากโลกนี้ถูกสั่นคลอนจนถึงรากฐาน (พระนางเอกพระเอกตายกันหมด) มันเองก็จะได้รับผลกระทบอย่างหนัก หรือถึงขั้นถูกลบทิ้ง
ด้วยมโนธรรมและศีลธรรมอันน้อยนิดของผู้ครอบครองระบบ อย่าสงสัยเลย นางทำได้แน่ ศูนย์แปดหก คิดอย่างเศร้าสร้อย
————————
“ใต้เท้า รองเสนาบดีหลี่มาเยือน บอกว่ามีเรื่องสำคัญต้องหารือขอรับ”