เมื่อพบหรงฝู เขาถูกโยนทิ้งไว้ในบ่อน้ำแห่งหนึ่งของตำหนักเย็น คอหักไปนานแล้ว สิ้นใจตายสนิท
“หมอหลวงจากสำนักหมอหลวงตรวจศพแล้ว พบผงยาพิษจำนวนมากบนเสื้อผ้าของผู้ตาย หลังตรวจสอบจึงทราบว่า...เป็นยาพิษที่ฮองเฮาเคยใช้พ่ะย่ะค่ะ”
ฮองเฮา! ฮองเฮา! เป็นฮองเฮาอีกแล้ว! นางชั่วร้ายถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ใจแคบจนทนเห็นผู้อื่นอยู่ไม่ได้เลยหรือ?!
เมื่อนึกถึงสิ่งที่ฮองเฮาเคยทำ ฮ่องเต้ก็เชื่อไปแล้วแปดส่วน ทว่าในใจก็ยังมีข้อกังขาอยู่บ้าง
เป็นฮองเฮาจริงหรือ? วิธีการชัดเจนจนมองปราดเดียวก็รู้ ทั้งยังมุ่งเป้าไปที่ฮองเฮาอย่างเด่นชัดเช่นนี้ เป็นฝีมือของฮองเฮาจริงหรือ? หรือมีคนกำลังใส่ร้ายนาง?
ฮ่องเต้ขมวดคิ้ว มิได้ตัดสินความผิดของฮองเฮาอย่างผลีผลาม แต่สั่งให้คนไปพาตัวนางมายังตำหนักเฉียนชิง เขาจะสอบถามนางด้วยตนเอง
ก่อนหน้านี้ในวังมีเพียงฮองเฮาที่มีองค์ชายรองอยู่ใต้ชายคา เหล่าข้าหลวงต่างรู้ว่าตราบใดที่มีองค์ชายรองอยู่ ตำแหน่งฮองเฮาของนางก็ย่อมมั่นคง จนกระทั่งพระสนมเอกให้กำเนิดองค์ชายสามที่แข็งแรงและว่าง่าย ทั้งยังเป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาทยิ่งกว่าเดิม พวกข้าหลวงเหล่านั้นจึงหันไปประจบพระสนมเอกแทน
ก่อนหน้านี้พวกเขาเข้าข้างพระสนมเอกเพราะองค์ชายสาม บัดนี้องค์ชายสามสิ้นพระชนม์ ในวังก็เหลือเพียงองค์ชายรอง พวกเขาย่อมหันไปช่วยฮองเฮาอีกครั้ง
มีคนแจ้งข่าวให้ฮองเฮารู้ตั้งแต่เนิ่น ๆ ว่าฮ่องเต้สืบพบหลักฐานอะไรบ้าง
ฮองเฮาพอคาดเดาเรื่องราวได้คร่าว ๆ พอไปถึงตำหนักเฉียนชิงและสบกับสายตาเย็นชาของฮ่องเต้ ก็ถูกเขาเค้นถามเสียงเย็นว่า “ฮองเฮา จงบอกเรามา เรื่องปองร้ายองค์ชายสาม เจ้ามีส่วนร่วมมากน้อยเพียงใด?!”
“ฝ่าบาท! หม่อมฉันถูกใส่ร้ายเพคะ!” ฮองเฮาคุกเข่าลง ร่ำไห้คร่ำครวญ
“ต้องมีคนใส่ร้ายหม่อมฉันแน่ หากหม่อมฉันคิดจะทำร้ายคนจริง ไฉนจึงใช้ยาพิษที่ตรวจสอบได้ง่ายเช่นนี้? แล้วถ้าหม่อมฉันเป็นคนเอายาพิษไปทำร้ายผู้อื่นจริง ไฉนจึงไม่เก็บกวาดหลักฐานให้ดี กลับปล่อยให้วางอยู่ต่อหน้าผู้คนเช่นนี้เล่า?”
ฮองเฮาพูดไปพลางร้องไห้ไปพลาง คำพูดของนางก็ตรงกับข้อสงสัยในใจฮ่องเต้พอดี