เมื่อคืนนี้ ด้วยเหตุผลบางอย่าง ผู้ใหญ่บ้านจึงค้างอยู่ที่บ้านตระกูลหลัว หรือก็คือบ้านของตัวเอง
แต่พอตกค่ำ สถานการณ์ในบ้านตระกูลหลัวกลับเริ่มพิกลขึ้นมา โชคดีที่ผู้ใหญ่บ้านไหวตัวทัน รีบให้หลัวเฟิงกับกู้หย่าหลบเข้าไปในโถงใหญ่ แล้วปิดประตูแน่น จากนั้นผีร้ายจำนวนมากก็พากันกรูจากห้องครัวเข้ามาในลานบ้านตระกูลหลัว ตลอดขั้นตอนนี้ หากผู้ใหญ่บ้านช้าไปแม้แต่นิดเดียว ไม่เพียงสามีภรรยาตระกูลหลัวจะต้องตายในบ้าน ตัวเขาเองก็คงถูกฆ่าด้วย
หน้าต่างบ้านตระกูลหลัวถูกตอกปิดตายไว้แล้ว จะมีช่องให้ผีร้ายฉวยโอกาสได้ก็ต่อเมื่อคนนอกเปิดมันออก
มีคนนอกอยู่เพียงสองคนที่เคยเข้าใกล้บ้านตระกูลหลัว คนหนึ่งคือจางวิ่งหลิง อีกคนคือจางจวิน
เมื่อชาวบ้านมากันครบ ผู้ใหญ่บ้านก็จะเริ่มลงโทษเพื่อสอบปากคำ!
หัวใจหลัวปินสั่นระรัว ลูกตาแดงก่ำ
“เหตุผลบางอย่าง” นั้นย่อมหมายถึงการสืบเรื่องน้ำมันตะเกียงที่เผาไหม้เร็วขึ้น ผู้ใหญ่บ้านไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใครเลย
หน้าต่างที่ถูกเปิดคือหน้าต่างห้องครัว!
กู้หย่ามักจะอยู่ในห้องครัว!
อีกนิดเดียว เขาก็จะไม่มีแม่แล้ว!
ใครเป็นคนเปิดหน้าต่างกันแน่?
เรื่องนี้กระจ่างชัดอยู่แล้ว!
หลัวปินก้มหน้าเดินไปข้างหน้า แต่กลับมีคนขวางทาง
“หลีกหน่อย” เสียงของหลัวปินแหบพร่าอย่างยิ่ง
“ตาบอดหรือไง ไม่เห็นว่ามีคนอยู่ตรงนี้?” ชาวบ้านที่ขวางทางพูดอย่างหงุดหงิด แถมยังผลักไหล่หลัวปินอีกด้วย
หลัวปินเซถอยหลัง ก่อนจะถูกใครบางคนขัดขาจนล้มลงไปนอนหงายแขนขาชี้ฟ้า
เสียงหัวเราะเยาะเสียดหู ทุกคนทั้งทอดถอนใจที่บ้านตระกูลหลัวเกือบเกิดเรื่อง ทั้งยังพากันมองหลัวปินเป็นตัวตลก
